Oké, die beloofde maandag werd dus dinsdag, en bijna zelfs nog woensdag, want ik was het schrijven van deze blog alweer een beetje vergeten, doordat ik druk ben geweest met veel andere dingen. Anyway, hier dan alsnog de blog waar ik de hele tijd een beetje geheimzinnig over deed, maar waar eigenlijk weinig geheimzinnigs aan is behalve gedoe door een computer…

Woensdagochtend was ik vroeg wakker. Om half zes al. Ik had amper drie uur geslapen en was behoorlijk moe, maar de slaap was weg, dus besloot ik eruit te gaan om een blogpost te tikken. Dat schoot niet op, omdat m’n computer dwars lag. Hij was al een poosje moeilijk aan het doen, bevroor regelmatig en startte af en toe opnieuw op zonder dat ik daar opdracht voor gaf.

Deze ochtend was het helemaal een drama. De brainfreeze kwam op een gegeven moment om de minuut, waardoor er geen bericht te tikken viel en ook niks anders. Ondanks mijn staat van vermoeidheid, toch besloten Windows er opnieuw op te zetten. Er zijn weinig klusjes waar ik een grotere hekel heb, maar soms moet het nu eenmaal gebeuren!

En toen ging het mis…

Mensen die vaker Windows installeren, zullen weten dat je, nog voor de installatie begint, moet kiezen op welke schijf of partitie Windows moet staan. Ik verwijder altijd de systeempartitie, maak ‘m opnieuw aan en installeer daar Windows op. Works like a charm. Dit keer dus niet! De installatie gaf aan dat ie de nieuw aangemaakte partitie niet kon lezen, of dat ie niet aanwezig was. Van alles geprobeerd, maar zonder resultaat.

Windows 7 logo

Uiteindelijk eieren voor m’n geld gekozen en, nederlaag of niet, toch maar een computerwinkel gebeld om daar de vraag voor te leggen. Die jongen zei gelijk dat waarschijnlijk de harde schijf slecht was. Vervolgens wilde m’n moeder wel naar het computerwinkeltje rijden.

Intussen had ik al bedacht dat, als er toch een nieuwe schijf in moest, ik net zo lief gelijk een nieuwe PC wilde. Voor een beetje harde schijf ben je aardig wat geld kwijt en m’n computer was ook alweer wat ouder en ik zat er al een tijdje over te denken om een nieuwe te nemen.

Eenmaal in Werkendam bleek het inderdaad de schijf te zijn die kapot was, ze hadden helaas geen desktop-computers op voorraad. Een laptop wil ik niet, in verband met mijn slechte ogen is dat echt niet te doen omdat ik dan een hele rare houding aan moet nemen.

Vervolgens naar een andere winkel gereden die ook computers verkochten, maar die bleken op vakantie. Nog wat rondgereden en bijna naar Breda gegaan, maar besloten maar een nieuwe PC via internet te bestellen en vanuit de auto op m’n iPhone via de site van Dynabyte een computer besteld en afgerekend, die de volgende dag zou worden afgeleverd. Geregeld dus!

Niet dus…

De volgende dag kwam inderdaad de PC, maar al snel merkte ik dat er twee USB poorten minder op zaten, dan in de omschrijving had gedaan. Nadat ik Windows geïnstalleerd had en alle bestanden vanaf m’n externe harde schijf had gekopieerd, kwam ik erachter dat één van de wél aanwezige USB-poorten niet werkte. Drie apparaten erop getest, maar geen leven in te krijgen. Andere minpunten waren dat ik het beeld niet denderend vond, de PC veel herrie maakte en hij niet eens veel sneller was dan m’n oude computer.

Gebeld met de klantenservice van Dynabyte. Over de missende USB poorten, zeiden ze dat ‘t waarschijnlijk een foutje was op de site. Dat ze daar meer problemen mee hadden. Wat de kapotte USB betreft: Ik kon ‘m opsturen, zou ik hem minimaal twee weken kwijt zijn.

Of naar een Dynabyte-winkel en ‘m daar omruilen of geld terug. Dan maar de laatste optie en m’n vader gevraagd of hij de volgende dag met naar Den Bosch wilde rijden. Zo gezegd zo gedaan. De straat waar de winkel zat, was afgesloten en dus moesten we omrijden en vervolgens ook een eind lopen met de computer.

Eenmaal in de winkel, wilden ze ‘m eerst testen en kijken of de USB poort echt niet werkte. Omdat dat even kon duren, gingen wij in de tussentijd aan de overkant op een terrasje zitten onder het genot van een Bossche Bol van Jan de Groot. Eenmaal eer terug, bleek dat er alleen een jumpertje verkeerd zat, waardoor de USB-poort eerder niet werkte.

Maar ik had al besloten dat ik voor de snellere PC zou gaan. Dat was de opvolger van degene die ik had besteld, maar dan met een snellere processor. Helaas ging het weer fout. Ik had het resterende bedrag net afgerekend (eigenlijk had m’n vader dat betaald), toen de behulpzame winkelmedewerker vroeg of we in de doos wilden kijken, of alles compleet was.

Die man zag al gelijk dat er iets niet klopte. Ook hier misten twee USB poorten en de USB 3.0 die in de specificaties vermeld stond, was niet aanwezig. Verder gekeken en geconstateerd dat hier dezelfde beroerde videokaart in zat en er ook geen extra slots op ‘t moederbord zaten om losse kaartjes in te steken. Ook niet echt praktisch!

Gelukkig had ie een oplossing. Hij had nog een ander en beter systeem staan, wat afgeprijsd was en nu hetzelfde kostte. Een soort game-computer, oftewel behoorlijk zwaar geschut. Een Quad Core i-5 processor, dikke ATI Radeon videokaart, ASUS moederbord, 4GB intern geheugen en een Western Digital harde schijf van 2 Terabyte. Amen!

Nieuwe computerOndanks dat ik normaal niet om het uiterlijk van een computer geef, trok dit blitse dingetje wel mijn aandacht. Hij heeft een doorschijnende zijkant, waardoor je zo in de kast kijkt, dat vind ik best gaaf. Ook heeft hij aan de voorkant een rooster waar een ventilator met ‘n blauw lichtje zit, dat geeft een apart effect! Ook zitten er in totaal vijf ventilatoren en toch is hij muisstil.

Die dus ingepakt en mee maar huis genomen. Deze was aanzienlijk zwaarder, dus hebben m’n vader en ik hem samen gedragen naar de auto. Eenmaal thuis moest ik even wachten met het uitpakken en aansluiten van de nieuwe PC, omdat ik pas om vijf uur thuis was en mijn moeder pannenkoeken zou komen eten, vanwege Bas z’n verjaardag.

Uiteindelijk om een uur of acht de boel aangesloten, om erachter te komen dat ik geen beeld had. Nu dat weer! De stekker gecontroleerd, extra aangedrukt en aangedraaid. Maakte geen verschil. Op wat knopjes op de monitor gedrukt, computer opnieuw opgestart. Maakte allemaal niet uit. Vervolgens via de iPhone zitten zoeken en vervolgens iets tegengekomen over DVI.

Daar ging een belletje rinkelen, die man bij Dynabyte had nog staan te vertellen dat er DVI op zat, maar ik wist niet wat ‘t was. Nog steeds niet eigenlijk. Bij de computer in de doos zat een zwart etuitje met wat apart uitziende attributen. Eén ervan bleek een koppelstuk te zijn met aan één kant een aansluiting voor een monitorstekker. Die aangesloten op een passend gat achterop de computerkast en ik had beeld!

De rest liep gelukkig vlekkeloos en in tegenstelling tot de computer die ik eerder gekocht had, merkte ik bij deze wel degelijk verschil in snelheid! Uiteindelijk dus drie dagen in de weer geweest, maar dan heb je ook wat! Nu heb ik in één week tijd niet alleen een snelle iPhone, maar ook nog eens een snelle computer!