Vandaag – eindelijk – het allerlaatste deel van de 30 Day/Week/Month Blog Challenge! En wat heb ik er lang over gedaan! Het was niet zo dat ik het niet leuk vond (je weet dat ik dol ben op vragen beantwoorden), maar ik had er gewoon steeds geen erg in om er weer één te schrijven. Vandaag dus de allerlaatste vraag en die luidt om dingen te noemen die iedereen leuk vindt, behalve ik.

Winkelen met vriendinnen

Vooropgesteld dat ik maar één vriendin heb en voor de rest uitsluitend vrienden, shop ik het liefst gewoon in m’n eentje. Het gebeurt heel soms dat ik met iemand aan het winkelen ben, maar op de één of andere manier voel ik me dan altijd bezwaard om ergens binnen te kijken of te lang bezig te zijn met rondkijken of passen, terwijl ik me aan de andere kant zelf stierlijk sta te vervelen als degene met wie ik ben, er een uitgebreide passessie op nahoudt.

Sowieso haat ik slenteren: Als je met mij op pad bent, moet je doorlopen en dat geldt ook voor winkelen. Ik shop ook meestal heel gericht. Zelfs als ik ga winkelen om te winkelen, zoek ik heel gericht de winkels op waar ik wil kijken en ik kan na een korte scan in enkele minuten meestal al wel beoordelen of er iets voor me bij zit of niet. Daarom heb ik aan bepaalde winkels dat ook een uitgesproken hekel, omdat de indeling zodanig is, dat ik mijn ‘scan’ niet snel kan uitvoeren.

Wijn drinken

Ik zie op social media nogal eens iets voorbij komen over wijntjes drinken en dat is vooral een bezigheid waar veel vrouwen zich graag mee bezighouden. Ik dus niet. Ik lust wijn, maar alleen zoete (mousserende) en hoe goedkoper de wijn, hoe beter ik ‘m te pruimen vind. Maar ik drink het niet graag. Wijn is voor mij veroorzaker van hoofdpijn nummer één. Ik word er vaak ook hangerig van. Ik geef de voorkeur aan bier.

Kip eten

Ik kan denk ik wel zeggen dat ik ben aangeboren met een enorme afkeur voor het eten van kip. Ik gruwel er echt van! Als je mij echt flink wilt straffen, moet je me een dagje bij een poelier binnen zetten en je kunt een gerecht nog zo geweldig klaarmaken: Zodra er kip in zit, proef ik het gelijk en eet ik geen hap meer.

Waar kip met frietjes juist één van de favoriete gerechten is van de meeste kinderen (en dus vroeger ook nogal eens op verjaardagsfeestjes geserveerd werd), bedankte ik voor het malse stukje vlees en at ik alleen wat frietjes. Mijn moeder heeft meerdere malen geprobeerd me kip te laten eten door het te camoufleren in een gerecht, maar ik wist het altijd te herkennen. Voor mij dus geen kip. Nu niet en nooit niet. Bah!

Uitgaan

Vooropgesteld dat ik mezelf inmiddels wat te oud vind om elk weekend in de kroeg te hangen of een club te bezoeken, ben ik er gewoon ook niet echt het type voor. Begrijp me niet verkeerd: Ik ben jarenlang uitgegaan, maar dat was meer het idee van er even uit zijn, mijn voorliefde voor dansen en een soort nieuwsgierigheid, dan dat ik er echt plezier aan ontleende. Me bezatten of jongens versieren was er sowieso niet bij. Drank heeft me nooit geïnteresseerd en ik was (en ben) veel te onzeker om te flirten.

Sowieso had ik in die tijd eigenlijk niet echt vrienden en ging ik altijd alleen. Dat vond ik niet stom of raar, maar sommige andere mensen wel. Ik heb ook genoeg minder leuke dingen meegemaakt tijdens die avondjes. Bijvoorbeeld ook dat nare meisjes me in het oor fluisterden dat die jongen daar mij erg leuk vond, maar te verlegen was om dat zelf te zeggen.

De eerste paar keer geloof je zoiets nog, maar de jongen in kwestie bleek niks van me te moeten hebben en vervolgens werd je dan keihard en recht in je gezicht uitgelachen. Ik ben op de één of andere manier altijd de vreemde eend in de bijt geweest in zo’n uitgaansgelegenheid.

vakantie

Op vakantie gaan

Waar veel mensen rond deze tijd toch wel één of meerdere weken hun huis achterlaten om van een welverdiende vakantie te genieten, hoeft dat van mij niet zo. Ik ben door mijn huisdieren en gebrek aan voldoende geld om op reis te gaan ook een beetje aan huis gebonden, maar zelfs al zou ik daar geen ‘last’ van hebben, zou ik waarschijnlijk nog niet gaan.

Het trekt me gewoon niet. Ik raak snel op dingen uitgekeken en kan ook geen reis bedenken die ik leuk genoeg vind. Vroeger als kind heb ik veel van de wereld mogen zien, doordat ik vaak met m’n ouders op reis ging. Ik ben daar nog altijd dankbaar voor en heb voor mijn eigen gevoel mijn ‘reistaks’ daar wel mee bereikt. Poppetje gezien, kastje dicht. Dat idee. Afgesloten hoofdstuk.

Ook heb ik mezelf na het verlaten van Bartiméus beloofd dat ik nooit meer van huis zou hoeven als ik dat niet echt wilde en daar heb ik me altijd aan gehouden. Ik ben gehecht aan thuis zijn en kan daar ook prima een vakantiegevoel creëren. Daar hoef ik echt niet ver voor van huis!

Meiden-dingen

Ik ben weliswaar een vrouw, maar veel typische meiden/vrouwen-dingen laten me echt koud. Met vriendinnen kletsen over kleding of make-up: Not for me! Dol zijn op roze en meisjesachtige voorwerpen en kleding: Over mijn lijk! Zwijmelen over knappe kerels: Alleen als ik verliefd ben en dan dus over slechts één knappe kerel :) Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Het is niet zo dat ik het van anderen stom vind. Ik vind het best leuk om een gesprek tussen twee meisjes of vrouwen over typische vrouwen-dingen aan te horen, maar voor mij is het gewoon niks. Ik ben met veel dingen nu eenmaal anders. Het feit dat ik lang haar heb, zo nu en dan een rokje of jurkje draag, graag kleding koop en als ik niet te lui ben make-up draag, wil nog altijd niet zeggen dat ik een typisch meisje-meisje ben. Als kind was ik dat trouwens ook al niet.

Ik hou van stoere kleding, praat graag over motoren, weet veel van techniek en elektronica, hou van klussen, draag zelden hakken omdat dat niet praktisch is met de lange afstanden die ik loop en als ik ga winkelen, ga ik recht op m’n doel af. Op veel vlakken heb ik qua karakter grappig genoeg meer overeenkomsten met mannen, dan met vrouwen.

Wat vindt iedereen leuk behalve jij?