We schrijven 30 december, rond de klok van tien uur ’s avonds. Een appje van Ruben. Dat hij voor oudjaarsdag een ritje naar Parijs had staan. Of ik mee wilde. Hij heeft een eigen koeriersbedrijf genaamd Onbezorgd Bezorgd en ondanks dat hij voornamelijk pakketjes rondbrengt in de regio Molenwaard, komt er zo nu en dan een bijzonder ritje tussendoor, zoals ook deze naar Duitsland.

Ondanks dat ik voor oudejaarsavond al een afspraak had staan om met Martin oud en nieuw te vieren, was de planning om voor die tijd weer terug te zijn en dus hoefde ik geen drie tellen na te denken. Parijs! Of all places! Ik ben er ooit één keer geweest, maar dat moet inmiddels minstens 25 jaar geleden zijn. Veel kan ik me her ook niet meer van herinneren.

Natuurlijk zou dit geen dagje sightseeing worden, maar meer een kwestie van pakketje afleveren, snel rondje om de Eiffeltoren voor wat foto’s en terug richting Nederland, maar het idee alleen al is gaaf! Even op oudjaarsdag heen en weer naar Parijs. 960 km aftikken voor het afgeven van een postpakketje of, in mijn geval, een paar foto’s van de Eiffeltoren maken. Wie doet dat nou! Ik!

De wekker stond dus behoorlijk vroeg en ik zat om kwart over 8 op de fiets richting carpool, waar Ruben stond. Als je met een koerier op pad gaat, leer je wel iets over strakke tijdsplanning, geloof mij maar! De fiets kon mooi mee in de bus (zo’n opvallende mountainbike laat ik sowieso liever niet achter op een onbewaakte carpool), werd vastgezet en rijden met die hap!

Vervolgens reden we via Breda de Belgische grens over, om daarvandaan weer over Antwerpen en Gent richting Frankrijk te gaan. Rond half één arriveerden we in Parijs en vervolgens was het nog even zoeken naar het juiste adres voor het af te leveren pakketje, tussen de als een idioot rijdende Fransen door. Echt, zo’n chaos op de weg als daar, heb ik nog nooit gezien. Althans niet in het echt. 🙂 Ik weet namelijk dat er meer dan genoeg landen zijn waar het nóg gekker kan.

Nadat we door we door Parijse steegjes, de befaamde Champs-Élysées en onder de Eiffeltoren door waren gereden, was het adres aan de Seine snel gevonden. Het pakketje afgeleverd (op een boot!) en vervolgens de bus geparkeerd om even een turbo-sightseeing door Parijs te doen. Want ja, als je daar bent, kun je natuurlijk niet zonder foto’s thuiskomen!

Aangezien mijn geliefde mountainbike ook mee naar Parijs was, hadden we het idee om een paar foto’s van de fiets te maken bij de Eiffeltoren, alsof ik er helemaal naartoe was gefietst! Dan loop je daar vervolgens tussen de hordes toeristen, Eiffeltoren-beeldjes verkopers en balletje-balletje spelers door met je fiets aan de hand door het drukke Parijs. Het voelde gewoon surrealistisch! Ik heb zelfs nog een paar stukjes gefietst, wat achteraf gezien precies één kilometer bleek te zijn. 🙂

Het weer werkte helaas niet mee, de lucht was loodgrijs en de bovenste helft van de Eiffeltoren was gehuld in mist, wat aan de andere kant ook wel weer een apart effect gaf. Er zijn al genoeg zonnige vakantie-achtige kiekjes van de Eiffeltoren gemaakt, ik vind ’t juist wel leuk als mijn foto’s net effe anders zijn. en die mist gaf ook wel een apart effect. Veel foto’s heb ik niet gemaakt, maar wel een aantal waar ik erg blij mee ben. Overigens allemaal gewoon met de iPhone.

Na een kort rondje om en langs de Eiffeltoren dus weer terug naar de parkeerplaats waar de bus stond en op Nederland aan. Onderweg nog een keer bij een tanktation in Belgie gestopt voor wat liters benzine en iets eetbaars voor onszelf (ik had overigens ook brood en fruit meegenomen) en het was rond half 7 ’s avonds dat we in Gorinchem waren, waar Ruben me afzette om vervolgens door te gaan naar zijn gezin in Nieuw Lekkerland.

960 kilometer, mist en kilometerslange landschappen met bomen vol rijp, gewapende bewakers aan de landsgrens, één pakketje, dé fietsfoto aan de voet van de Eiffeltoren, pain au chocolat, een oliebol eten met uitzicht op de Seine en nog veel meer indrukken die oudjaarsdag 2016 tot een onvergetelijke dag hebben gemaakt!

Hou jij ook zo van spontane acties?