De tijd dat ik bijna elke week wel bezig was met het maken van graphics, heb ik helaas al jaren achter me gelaten. Hoe het komt dat ik bijna niets meer met mijn creatieve genen doe weet ik niet, misschien is het luiheid, dat ik gewoon geen zin heb om uren bezig te zijn op een plaatje wat vervolgens toch weer ergens in een donker hoekje van mijn harde schijf verdwijnt.

Toch blijft het wel kriebelen, soms. Dan heb ik opeens zo’n ‘creatief gevoel’. Zo’n vibe die ik niet kan negeren, waar ik dan ook echt iets mee moet doen. Meestal komt het ‘s avonds opzetten, bij voorkeur precies op het moment dat ik eigenlijk nodig naar bed moet, soms al eerder op de dag.

Gister was het ook weer zover, ik voelde de bui al hangen. Helaas heb ik dan niet altijd gelijk iets in m’n hoofd waarin ik me kan uiten. Ik wil iets doen, iets maken, iets creëren, maar ik weet niet wat. Uiteindelijk kom ik meestal wel met iets op de proppen en de laatste jaren is dat op de één of andere manier vaak een afbeelding met typografie.

Ik vind typografie mooi, als ik bijvoorbeeld een tijdschrift zie waarin goed nagedacht is over de typografie, gaat mijn hart er sneller van kloppen. Dingen moeten kloppen, de verhouding, de grootte en de breedte van de tekst, of het vetgedrukt is of onderstreept en hoe creatiever geplaatst, hoe blijer ik word. Ik weet niet hoe het komt, die affiniteit met tekst en typografie, maar het is er en ik maak op z’n tijd zelf ook graag iets met typografie.

De reden dat ik dit niet dagelijks, niet wekelijks en zelfs niet maandelijks doe, is omdat ik teveel lettertypen heb en kieskeurig ben. De meeste tijd van het maken van een typo gaat zitten in het selecteren van de juiste lettertypes. Dat komt heel nauw, want het ene lettertype is het andere niet en zelfs in twee lettertypes in dezelfde stijl, zit veel verschil. Ik vind dat lettertypes ook een eigen taal spreken, een bepaald gevoel geven, dus de gekozen fonts moeten wel aansluiten op de gebruikte afbeelding en de tekst zelf. Het geheel moet kloppen, dat vind ik belangrijk

Woudrichem met typografie

Maar ik heb dus weer een nieuwe afbeelding gemaakt met typografie en die wilde ik jullie graag laten zien. Ondanks dat ik gelijk al in m’n hoofd had welke kant ik op wilde qua lettertypen, heeft het me toch nog wel een half uurtje gekost voordat ik precies de juiste lettertypen had gevonden en gepositioneerd. Het positioneren vind ik het leukste werk en natuurlijk de finishing touch.

Het onderste gedeelte van de tekst moet je misschien twee keer bekijken voordat je weet wat er staat, maar ondanks dat het misschien iets minder duidelijk is, wilde ik per se dit lettertype gebruiken, het voelde gelijk goed aan en het heeft iets wat heel puur en rauw is, net als het stukje tekst waarin het geschreven is.

Als finishing touch heb ik een minuscuul vlindertje aan de bovenste tekst toegevoegd, om het iets van een speels effect mee te geven. Ook heb ik de tekst vrij subtiel laten blenden in de achtergrond. Zo zie je dat de horizontale lijn als het ware doorloopt aan de voorkant van het beeldje en een klein stukje van het woord it’s verdwijnt achter één van de huizen.

Je kunt de afbeelding overigens ook aanklikken om hem nog iets groter te bekijken. De tekst is een zinnetje uit het nummer ‘Still here’ van de band Stereo, sowieso een nummer wat ik goed vind. Hieronder een YouTube filmpje waarin je het nummer kunt beluisteren.

De foto is overigens recent, je hebt ‘m al voorbij zien komen in de Weekly Snaps van afgelopen zondag. Echter heeft deze versie een decoratieve rand en heb ik de prullenbak van de foto af gepoetst, dat was nog een hele klus! Het is overigens niet voor het eerst dat ik een typografie maak op een foto genomen in Woudrichem, in deze blogpost kun je een eerder gemaakte afbeelding bekijken. Blijkbaar is het een inspirerende plek, ondanks dat ik er vaak kom.