Ai, die drie in de weeknummers zijn we dus nu echt kwijt, het gaat nu echt korten. Raar idee, 2012 gaat voor mijn gevoel echt véél sneller dan voorgaande jaren, of ligt dat aan mij? Anyways, het is nog geen december en we hebben nog bijna drie volle maanden te gaan, voordat het jaar om is. Van mij mag het nog even duren, ik ben niet zo’n liefhebber van de feestdagen…

Afgelopen week wederom niet veel foto’s gemaakt. Na selectie bleven er 19 over, dus dat is een beschaafd aantal. Hoofdreden was het slechte weer, waardoor ik minder buiten ben geweest en binnenshuis maak ik toch minder foto’s. Desondanks heb ik toch kans gezien om in één week tijd ruim 100 km te fietsen, dus ik kan tevreden zijn. Verder niet zoveel bijzonders gedaan, al ben ik vanmiddag en vanavond wel bij m’n oma geweest.

maandag 1 oktober

Maandag heb ik vrij weinig gedaan, héél weinig zelfs. Ik had een nogal chaotische en drukke week achter de rug en in het weekend ook niet echt tijd gehad om op adem te komen, dus gebruikte ik daar de maandag voor. Ik heb ‘s morgens wel een wandeling gemaakt, waarbij ik de eerste foto maakte. De tweede heb ik ‘s avonds gemaakt, toen ik lekker op de bank zat te genieten met een pot hete thee en een kaarsje ernaast.

Kaarsjes en thee

dinsdag 2 oktober

Maandag heb ik niet gefietst, omdat het bijna de hele dag regende. Dinsdag durfde ik het wel aan, maar wat een lucht kwam daar opeens opzetten zeg! Gelukkig was ik al onderweg naar huis. Ik vond het wel een aparte wolkenlucht, dus dat wilde ik vastleggen. Ik heb overigens de nieuwe panorama-functie gebruikt die IOS6 ondersteunt.

Panorama van de Wolpherensedijk

woensdag 3 oktober

Weer vol goede moed op de fiets gesprongen, maar wát een weer! Het grootste deel van mijn 21 km rondje heeft ‘t echt gegoten. De eerste foto kon ik nog net maken voordat er weer een bui losbarstte. En de tweede foto… Tja, zo zag ik eruit toen ik thuis was, drijfnatte kop! Niet één van de meest charmante foto’s, ik kijk nogal oenig, maar ik vind het altijd zo gek dat ik heel anders lijk als mijn haar krult, wat het dus volop doet als het nat is.

Donkere lucht boven de dijk

Natgeregend!

donderdag 4 oktober

Dierendag! Voor de gelegenheid Bas laten kiezen waar hij heen wilde en meneer wilde naar het station. Zover zijn we niet gekomen, want opeens begon het te plenzen. Ik had m’n haar net die ochtend gestijld en liep met suède schoenen en suède jas rond, dus dat was rennen voor beschutting. Uiteindelijk hebben we ruim 20 minuten geschuild onder het afdakje bij de pinautomaat, waarvandaan ik de eerste foto maakte. Daar sta je dan met je goeie gedrag…

Op de terugweg richting dierenwinkel (voor de nodige dierendag-versnaperingen), schrokte Bas iets ter grootte van een half brood van straat, waar hij in dreigde te stikken dus moest ik m’n hand in z’n strot steken om het obstakel uit zijn keel te verwijderen. Op de tweede foto ligt de schrokkop met ‘Tante Pollewop’ (zo noem ik Molly vaak) op schoot, alles peis en vree.

Tot slot een foto vanaf het fietsdijkje in Woudrichem. Ook deze dag ging ik fietsen en het was droog, maar wat een wind! Later zag ik dat het iets van windkracht 5 geweest moet zijn en dat is om te fietsen redelijk pittig. Om te bewijzen dat ik mezelf er niet met mijn oude en gemakkelijke 13 km rondje vanaf had gemaakt, deze foto op Facebook gepost. :-)

Schuilen voor de regen

Fietsdijk Woudrichem

Molly en Bas op schoot

vrijdag 5 oktober

Vrijdag niet veel bijzonders gedaan. Ik ben niet wezen fietsen, omdat Bas ziekjes was en diarree had. Hij was al drie keer buiten geweest en ik moest er niet aan denken om te moeten ruimen als ik was fietsen, terwijl hij het niet op kon houden.

Ik heb z’n temperatuur gemeten en ‘m beschuit en bouillon gevoerd, dat hielp blijkbaar zó goed dat er de volgende dag niks meer aan de hand was. Misschien heb ik mijn roeping als dierenarts gemist? :-) De patiënt mocht, omdat hij zo zielig was, lekker een paar uur op schoot liggen, terwijl vrouwtje een leuk boek verslond. :-)

Op de tweede foto zie je een chagrijnig kijkende Micky. Hij wilde ook op schoot, maar nu was Bas even aan de beurt. Dat kon hij niet hebben en hij bleef proberen om er stiekem op te klimmen. Op de derde foto een testje met de nieuwe multi-exposure functie van Hipstamatic. De app die ik ooit zo vaak gebruikte, heb ik al lang links laten liggen, maar ik vind dit zó leuk!

Schatje Bas

Don’t look so serious!

Multi exposure foto

zaterdag 6 oktober

Zaterdag ben ik wéér wezen fietsen. Nadat Nederland de hele morgen verscholen had gelegen onder een gigantische regenwolk, werd het uiteindelijk toch nog een schitterende zonovergoten middag en daar wilde ik natuurlijk wel even gebruik van maken!

Als eerste een collage van twee foto’s die ik tijdens m’n fietsrondje maakte. Ik ben afgelopen week bijna elke dag in Woudrichem geweest, de bovenste is gemaakt op de heenweg, de tweede langs de Almkerksweg, toen was ik op de terugweg. Ik vond de wolkenluchten erg mooi. Ook de tweede foto is gemaakt in Woudrichem, van korenmolen Nooit Gedagt.

Sinds ik weet dat ze daar de meest goddelijke eierkoeken verkopen, ben ik er al een paar keer geweest. Dit keer heb ik weer lekker ingeslagen. Twee zakken eierkoeken en Woerkumse sloffen (langwerpige krentenbollen met een zoete vulling), die dezelfde dag al bijna op waren.

Op weg naar huis ook nog omgereden langs ‘t Piazza Center, ik wilde even bij Kruidvat kijken en liep meteen langs het tassenwinkeltje, in de hoop dat ze nu iets voor me hadden. Dat niet, maar ik spotte wel deze afgrijselijke tas met bling-Apple logo.

Fietstocht collage

Molen in Woudrichem

Kitscherig tasje

zondag 7 oktober

Vandaag ging ik een dagje naar oma en dat was gezellig. Daar ook foto’s gemaakt, waaronder deze vier. Op de eerste zie je een antieke typemachine, Ernaast een knalroze hortensia. Al moet ik zeggen dat de kleur op de originele foto minder fel was. Vervolgens een foto die ik sfeervol vind. Helemaal rechts onderin zie je een paar witte muskuseenden en voor de rest de omgeving. Ik heb de foto expres zo gelaten, omdat ik vind dat de boom de foto mooi kadert.

Tot slot een foto van Bas en mij. Oma zei dat ze weleens een leuke foto van mij wilde hebben en vroeg of ze mij op de foto zou zetten. Aangezien ik er geen liefhebber van ben als anderen me op de foto zetten, gaf ik uiteindelijk toe. Het delete-knopje was makkelijk gevonden als het resultaat niet beviel. Na de eerste mislukte pogingen, toch wat foto’s gemaakt die leuk waren.

Nadat ik de foto wat bijgewerkt en beter gekaderd heb, leverde dat een sfeervol plaatje op. Ik vind vooral de kleuren heel mooi. Bas wilde alleen niet echt in de lens kijken (hij was het poseren al zat) maar op zich vind ik het op deze manier ook wel grappig, alsof hij in de verte staart.

Oude typemachine

Felroze Hortensia

Eenden in de tuin bij oma

Samen met Bas