Een item als dit zie ik vaker op andere blogs en het leek me leuk om een rijtje weetjes over mij op te schrijven. In januari dit jaar schreef ik al een post met wat strange facts about me. Eigenlijk iets soortgelijks. Dat was een lijstje wat jarenlang op mijn profielpagina heeft gestaan overigens. Dit keer nog een paar feitjes, maar een beschaafd aantal.

Ik ben al bijna 9 jaar single

In april 2013 ben ik precies negen jaar single. En ik kan het niet erg vinden. Als ik het wel eens aan iemand vertel krijg ik bijna steevast zo’n wááát?? reactie. Zelf vind ik het niet vreemd. Het is deels een bewuste keuze. Ik heb door de jaren heen en vooral de laatste jaren keuze genoeg gehad, maar sla alles af.

Ik ben nooit iemand geweest die op dat gebied de bloemetjes buiten zet en als ik écht van iemand houd, ben ik zo trouw als een hond. Ondanks dat ik in januari al 38 word, heb ik maar 2 relaties gehad en die waren beiden niet geweldig. Mede daarom heb ik mijn vrijheid heel lief. Een man moet wel heel bijzonder voor me zijn, wil ik er mijn vrijheid voor opgeven.

Ik heb een hekel aan föhnen

Precies zoal het er staat: Ik heb een gloeiende hekel aan het föhnen van mijn haar. Of ik het nu zelf doe of dat de kapper het doet. Ik krijg rillingen over m’n rug van het geblaas door m’n nog natte haar en vind het op de één of andere manier vies aanvoelen.

Zelf doe ik het dus ook nooit. Ik laat mijn haar aan de lucht drogen en omdat ik erg dik en veel haar heb, duurt dat vaak meer dan een halve dag. Daar hou ik meestal ook wel rekening mee als ik weet dat ik ergens naartoe moet of zo. Ik heb een föhn, maar hij is al jaren werkeloos…

Ik hou niet van kleuren

Kleuren kom je dagelijks tegen dus eigenlijk raar dat ik er niet van houd. Al is er wel één uitzondering en dat is (fel)rood. Verder vind ik kleuren maar niks. Ik dwing mezelf af en toe om kleding met kleur te kopen, maar ik verval meestal in zwart en grijs. Veel vrouwen dragen geen kleur omdat ze dat niet durven of bang zijn dat ze te veel opvallen.

Daar heb ik bepaald geen last van, ik hou juist van opvallende items, maar niet van kleur. Behalve rood is er geen enkele kleur die ik echt mooi vind, al vind ik dingen waar meerdere kleurtjes in zitten soms wel weer leuk. Bruintinten vind ik overigens om af te schieten. Ben daar heel uitgesproken in. Geldt overigens niet alleen voor kleding maar voor alles. M’n huis is niet voor niets ingericht in grijstinten met hier en daar zwart en felrood accent.

Ik zou wel een motor willen ontwerpen

De perfecte motor bestaat natuurlijk al (Yamaha FZ1 Fazer), maar ik merk vooral de laatste jaren dat ik op een andere manier naar motoren ben gaan kijken. Ik scan de contouren, de rechte en gebogen lijnen, het totaalplaatje en zie gelijk of er punten zijn die niet in balans zijn ten opzichte van het totaalplaatje. Het lijkt me gewoon ontzettend gaaf om zelf een motor te ontwerpen en daar fantaseer ik wel eens over. Zelfs bij bovengenoemde perfecte motor zijn er wel een paar puntjes waar ik nog iets aan zou veranderen om hem nóg perfecter te maken.

Ik heb het syndroom van Morsier

Dat ik slechtziend ben, weten jullie inmiddels wel, maar ik ben er sinds kort achter dat de oorzaak van mijn slechtziendheid heel ergens anders ligt dan dat mij altijd is verteld door artsen. Toen ik enkele maanden geleden een kopie van mijn medisch dossier opvroeg, stond daar in dat ik, ergens begin jaren tachtig, gediagnosticeerd ben met het syndroom van Morsier. Dit is een zeer zeldzame afwijking die voorkomt bij 1 op de 50.000 mensen.

Deze afwijking houdt niet alleen in dat de oogzenuw onderontwikkeld is, ook werkt de hypofyse niet of nauwelijks en dat is bij mij dus ook het geval, waarvoor ik medicijnen slik. Ik heb al langer gedacht dat er een verband zou kunnen bestaan en dan blijkt het nog waar te zijn ook.

Meer over het Morsier syndroom kun je hier overigens lezen (in het Engels). Er zijn overigens nog meer afwijkingen mogelijk zoals een ontwikkelingsachterstand en uiterlijke kenmerken, dat heb ik gelukkig allemaal niet.

Ik hou van klussen

Het is voor de gemiddelde vrouw al vrij opmerkelijk dat ze van klussen houdt, voor iemand met 5% zicht des te meer. Toch vind ik klussen erg leuk. Niet alles, mede omdat er nu eenmaal dingen zijn die ik écht niet goed kan, maar ik probeer het altijd wel. Ik ben thuis van alle gemakken voorzien met 2 goedgevulde gereedschapskisten en een ruime selectie elektrisch gereedschap waaronder zelfs twee boormachines.

Een plank ophangen, straatje repareren, hekjes plaatsen, kastjes in elkaar zetten, schilderen en zelfs from scratch een vogelhuisje bouwen. I did it all, en met plezier! Overigens heb ik een groot gedeelte van die zelfredzaamheid aan m’n moeder te danken. Die is minsten zo handig!

Ik ben koppig

Misschien is het m’n karakter, misschien de genen van m’n vader, misschien m’n sterrenbeeld (Steenbok). Feit is dat ik koppig ben. En niet zo’n heel klein beetje ook. Ik ben erg eigengereid en wil alles als het even kan op mijn manier en vooral ook zélf doen. En als ik zeg dat iets A is, dan blijft het in 9 van de 10 gevallen ook wel A.

Heb ik iets in m’n kop dan moet het gebeuren ook en ik kan soms erg rancuneus zijn, op het botte af. Als iemand mijn vertrouwen geschaad heeft, moet ie keihard werken om dat terug te winnen. Sommigen vinden koppigheid slecht, ik zie het meer als vastberadenheid en dat niemands karakter perfect is, het mijne ook niet.

Ik ben gek op melk

Als ik dorst heb, drink ik het liefst melk. Geen thee, koffie, water, sinas of cola, maar gewoon melk. Sowieso ben ik een jaar geleden gestopt met het drinken van frisdrank, omdat daar toch wel héél veel suiker in zit. Ik koop meestal wel blikjes cola en sinas, maar dat is voor visite.

Zelf drink ik het niet, of héél soms als ik er echt zin in heb, maar dat komt niet vaak voor. Als ik in een restaurant of zo ben, wil ik nog wel eens een glas cola light bestellen, maar eigenlijk niet ik het niet eens echt lekker meer. Gewoon water vind ik niks aan, koffie drink ik bijna nooit en thee heb ik niet altijd zin in. Ik drink soms bijna een liter melk per dag. Iets beters tegen de dorst bestaat er niet voor mij!

Ik huil (bijna) nooit

Noem me een koude kikker, ongevoelig of wat je ook wilt, maar het is een vaststaand feit dat ik zelden of nooit huil. Er is maar één persoon waar ik heel soms om huil, maar dan hebben we het over hooguit 2 keer per jaar. Huilen om films, boeken of zelfs TV programma’s is voor mij hetzelfde als buitenaards leven. Ik snap het niet, kan het niet en niet in het minst: ik wil het niet.

Ik hou nu eenmaal niet van sentimenteel gedoe en ben over het algemeen vrij nuchter ingesteld. Ik word sowieso ook zelden of nooit echt geraakt door een boek of een film. Bij muziek heb ik dat wel eerder, maar huilen gaat wel erg ver. Het is meer dat ik dan in een bepaalde stemming raak. In mijn jeugd huilde ik overigens wel vaker, maar in mijn volwassen leven is het echt een zeldzaamheid. Ik kan er ook slecht mee omgaan als anderen huilen.

Ik ben mijn hele leven al gek van motoren

M’n eerste motorritje maakte ik toen ik nog maar een jaar of 2 was, bij m’n vader op de tank. Later reed ik zo vaak als het kon mee en ben zelfs 4 jaar lid geweest van een motorclub, als enig betalend lid zonder motorfiets. Ondanks dat ik vanwege m’n slechte ogen geen rijbewijs kan halen, heb ik wel zelf gereden en deels een eigen motor gehad. Toen ik een jaar of 19 was, kocht ik met mijn vader een motor en we betaalden ieder de helft.

Hij leerde me rijden op een grote parkeerplaats vlakbij huis. Mijn voorkeur gaat uit naar snelle motoren, met name naked bikes. Mijn topsnelheid (achterop dus) staat op 240 km/pu en ik zit meestal zonder me vast te houden achterop, omdat ik door jarenlange ervaring precies weet wanneer iemand gaat remmen of optrekken, waarbij ik me met m’n benen vastklem. Een ongeluk heb ik nog nooit meegemaakt.