Afgelopen week stond in het teken van kou en sneeuw. Ik ben niet veel buiten geweest, afgezien van de nodige boodschappen en sneeuwballengevechten met Bas, die helemaal in z’n element is met die witte troep die op het moment van schrijven ook uit de lucht valt.

dinsdag 15 januari

Bas met z’n snuit in de sneeuw. Mocht je je afvragen waarom hij een reflecterend hesje draagt, terwijl het niet donker was: Een witte hond in de sneeuw onderscheiden is knap lastig. Vandaar dat ik hem z’n hesje aangetrokken had. Vervolgens een Vuurdoorn. Dat zag er zo mooi uit, het felrood van de besjes in combinatie met de sneeuw.

Bas in de sneeuw

Vuurdoorn

woensdag 16 januari

Op de eerste foto een close-up van een brok ijs die ik uit m’n vijver had gevist. Doordat hij steeds dichtvroor, moest ik ‘m op een gegeven moment meerdere keren per dag open bikken met de hamer. Er Er lag zo’n 5 á 6 cm ijs in. Deze close-up vind ik best gaaf, net een ruwe diamant!

Vervolgens een foto van de besneeuwde Lingehaven. De op Instagram geposte versie is in kleur, maar uiteindelijk vond ik deze mooier. Dan een foto van Micky die de sneeuw maar raar vindt. Hij wilde per se naar buiten, dus ik liet ‘m even z’n gang gaan. Echt vervelend vond hij het niet, want vervolgens wilde ie niet naar binnen. Tot slot een foto van de eerste tekenen van het voorjaar. Geen knoppen aan de bomen, geen krokussen maar paaseitjes!

donderdag 17 januari

Zoals ik al schreef, was de vijver elke keer dichtgevroren. Ondanks dat ik er geen vis in heb zitten, bleken de randen van de bak flink bol te staan en om te voorkomen dat ie kapot zou vriezen, heb ik hem leeggemaakt en al het ijs binnen laten ontdooien. Daar zaten echte kunstwerkjes tussen.

Vervolgens een foto van ‘operatie Hubertusklauw’. Bas heeft deze al een paar keer gebroken, wat resulteert in een gillende hond en een bloedbad. Ondanks dat ik geen dierenarts meer nodig heb wanneer dat gebeurt, ben ik het liever voor. De laatste keer dat ie brak, moest ik de nagel trekken en dat is niet pijnloos, dus knip ik er nu elke keer een stukje vanaf.

Tot slot een opname van mijn TV met het hoofd van Chris Pine. Ik schreef eergisteren al iets over de film Unstoppable, waar hij in speelt. Behalve dat de film erg spannend was, vond ik het ook erg leuk eindelijk eens een aantrekkelijke man in een film te zien. Dit heerschap viel me vooral op vanwege zijn felblauwe ogen en z’n lach met smeltfactor 10.

vrijdag 19 januari

Allereerst twee foto’s die ik maakte vanaf de pont. De eerste vind ik apart, omdat de focus ligt op de waterdruppeltjes op het raam, waardoor de achtergrond iets zachter wordt. Ernaast een foto van ruwe golven op de Merwede.

Verder een foto van de molen in Woudrichem, waar ik lang niet was geweest, maar de slofjes waar ik zo gek op ben, waren uitverkocht. Ik was dit keer niet op de fiets maar met m’n moeder in de auto onderweg naar de pont. Vervolgens een foto van mijn nieuwe iPhone hoesje.

Op de terugweg heb ik weer eens in de wereldwinkel gesnuffeld en kwam daar dit fair-trade hoesje tegen, gemaakt van autobanden. Bijkomend voordeel is dat het typische rubbergeurtje me erg doet denken aan de ‘motorzakengeur’ waar ik zo dol op ben!

Tot slot wederom een foto van mijn TV met Dakar Rally. Ik kijk eigenlijk nooit sport, maar nadat ik afgelopen week een aantal gave actiefoto’s en -filmpjes heb gezien, wilde ik toch wel kijken. Ik hou de klassementen niet bij, het gaat me puur om de race en de actie die daarbij komt kijken.