Zaterdag was een dag vol bedrijvigheid. En als ik het druk heb, ben ik in m’n element! Het was de dag waarop in Gorinchem de Open Havendag in volle gang was en Marianne Vos in Wijk en Aalburg voor de vijfde keer achtereen de Zeven Dorpen Omloop van Aalburg won. Ik was bij de Omloop als verkeersregelaar en ging daarnaast opnieuw de lucht in!

Het is inmiddels m’n vijfde jaar bij de Omloop. Meestal sta ik tijdens dit evenement bij een wegversmalling om te vlaggen wanneer het peloton eraan komt en ze vervolgens op centimeters afstand langs je heen racen, maar ook moet je passanten te woord staan wanneer ze iets willen vragen, je hoofd koel houden als er driftkikkers bij zitten en de omgeving in de gaten houden, zodat er geen auto’s half op de weg parkeren vlak voordat de renners langs stuiven.

Dat verliep prima en als vanouds zonder incidenten. Ik werkte met een man die ik van eerdere jaren ken en dat functioneerde als een goed geolied team. Fijn was ook dat ‘t weer meewerkte (het mocht onderhand, na al die regen!) en de plek waar ik stond, op anderhalve minuut loopafstand van het huis van mijn oma was. Tussen de doorkomsten zat op papier ongeveer 40 minuten en die tijd kon ik dus even naar binnen gaan of wat fotograferen in de kleurrijke tuin.

130525-helicopter-02

In de middagpauze kwam m’n moeder langs en hebben we een tochtje per helikopter gemaakt. We wisten al van tevoren dat er één zou vliegen tijdens het wielerevenement en ondanks dat zoiets niet goedkoop is, wilden we allebei toch wel erg graag mee. Voor mij zou het de vierde keer worden dat ik in een heli vloog, voor m’n moeder de eerste keer. Zo gezegd, zo gedaan en zo zaten we rond half twaalf voor de tweede keer in een week tijd in de lucht!

Hij heeft een rondje gevlogen van 10 minuten over het Land van Heusden en Altena, waar ik ben opgegroeid. De eerdere vluchtjes die ik maakte, waren allen boven de regio Gorinchem / Werkendam en ik moet eerlijk bekennen dat ik het rondje boven Altena mooier vond: Meer kleine plaatsjes, smallere wateren en meer mooie natuur! Ook mijn moeder genoot met volle teugen!

We zaten met z’n vieren in de heli: M’n moeder en ik, plus nog een man en een jongen. Eén naast de piloot en drie op de ‘achterbank’. Ik mocht voorin, omdat ze vanwege het evenwicht liever degene die het kleinst en lichtst was voorin wilden. And that was lucky me!

Vervolgens werd ik in twee gordels vastgesnoerd en kreeg ik een koptelefoon met headset op, waardoor ik met de captain kon communiceren. Zag er stoer uit! Onderweg veel gefotografeerd natuurlijk en genoten van het uitzicht. Geloof me: in zo’n ding vliegen verveelt nooit!

We hadden een prachtige route en vlogen onder meer over Veen, Andel en Wijk en Aalburg. Op bovenstaande foto’s zie je de Veense Put, een dijk in Poederoijen, Veen, Andel, de kronkelende Maas en tot slot de Eilandse brug, die Brabant met Gelderland verbindt. Ik weet inmiddels zelfs van welk transportbedrijf de rode vrachtwagen op de brug is, moet je nagaan hoe gedetailleerd zo’n foto is. Je zit toch al gauw ruim een halve kilometer boven de grond.

130525-bord

Vervolgens tot zes uur op straat gestaan met m’n neon-hesje, Rabobank-keycord, crew card, fluit en vlag. Op een wat onredelijke vrouw na, waren er geen opvallende gebeurtenissen, behalve natuurlijk het moment dat Marianne Vos haar kunstje weer flikte en de koers won.

Dat heb ik overigens van horen zeggen, want ik stond niet bij de finish en heb Marianne alleen zes keer in hoog tempo voorbij zien vliegen, terwijl ik op de wegversmalling stond te vlaggen. Maar dat ze weer zou winnen wist ik wel!

130525-huis-ma

Nadat de laatste renner uitgezwaaid was, m’n oma’s gammele fiets (slag in het achterwiel, rammelende kettingkast en ‘n scheef stuur) uit de schuur gesleept en zo goed en zo kwaad als het ging, naar de friettent gereden om iets lekkers te scoren. Ondanks dat ik tussen de middag wel iets had gegeten, was ik uitgehongerd! Uiteindelijk was ik om 9 uur weer thuis. Lange maar goede dag gehad! De foto rechts maakte ik in de tuin van oma en vind ik zelf erg mooi!