Eigenlijk had ik vandaag een #POTD willen doen, maar dat liep anders. Ik heb de laatste weken weinig gefotografeerd en ondanks dat ik vandaag aan het experimenteren ben geweest met m’n nieuwe 50 mm objectief, zit er nog geen materiaal bij wat ik goed genoeg vind voor de Photo of the Day. Maar dan zie je opeens potentie voor een typografie in een foto…

De laatste keer dat ik een typografie gemaakt heb, is al behoorlijk lang geleden. Heel af en toe maak ik er nog één op de iPhone, maar de laatste dateert ook alweer van een aantal maanden geleden. Zelfs aan handlettering heb ik al even niet meer gedaan, ik denk dat dat meer winter-dingen zijn: De afgelopen maanden heb ik nog net niet buiten gewoond, zodra het weer slechter gaat worden, zoek ik weer andere bezigheden op.

De foto van vandaag is bedoeld als een soort texture, met zo’n 50mm lensje kunt je hele mooie bokeh afbeeldingen maken die je bijvoorbeeld kunt verwerken met andere foto’s of, zoals ik nu gedaan heb, met een typografie. Ik had gelijk deze quote in mijn hoofd, juist doordat je allemaal lichtjes ziet, zij het heel subtiel. Ik maakte de foto met enkel wat kaarsjes aan, waarvan er twee achter een soort roostertje stonden, dat geeft een heel mooi en redelijk gelijkmatig bokeh effect.

Bokeh foto met typografie

Deze quote zie ik op andere plaatjes ook soms voorbij komen, ik heb ‘m dus niet zelf verzonnen, maar vond hem bij de foto passen door de kleuren en lichtjes. Het kon natuurlijk niet anders dat ik deze maakte met R. in gedachten, want als er iemand ontzettend lief kan lachen, is hij ‘t wel!

Wie weet dat ik deze afbeelding nog wel eens aan hem laat zien, maar nu nog niet hoor! Alhoewel het eigenlijk best een onschuldige tekst is. Wanneer iemand zoiets tegen mij zou zeggen, zou ik me vooral gevleid voelen. Ach, alles op z’n tijd, het levert me voor nu in elk geval een leuk tijdverdrijf én inspiratie voor een artikeltje op. Da’s ook wat waard!