Een #QOTD na een #POTD. Ach, waarom ook niet. :-) Voor de mensen die er nu even weinig van snappen. POTD ken je inmiddels als Photo of the Day en een QOTD is dan als vanzelfsprekend een Quote of the Day.

In blogland zijn er overigens een heleboel Of the Day’s, wat dacht je van een FOTD, OOTD, NOTD of een EOTD. Ik ben niet van plan die ook nog allemaal uit te leggen, als je het echt wilt weten check je Google maar even, nu verder met de quote van vandaag!

Vandaag een quote die ik pas in het Nederlands op Twitter tegenkwam en waardoor ik op de één of andere manier getriggerd werd. Omdat ik geen leuk plaatje kon vinden met deze quote erop, heb ik er zelf maar één gemaakt. Een beetje scheef, maar ach, dat kan ook creatief bedoeld zijn.

Om met de deur in huis te vallen: Ik ben iemand die door de jaren heen steeds meer waarde is gaan hechten aan wetenschap en vaststaande feiten en steeds minder aan emoties. Natuurlijk heb ik een redelijk ontwikkelde intuïtie en ga ik daar in diverse gevallen wel op af, maar als het gaat om hevige emoties, dan vertrouw ik die voor geen meter.

Emoties zouden voor mij in het woordenboek kunnen staan naast het woord ‘irrationeel’. Hoop is daar misschien wel de grootste van. Wat is hoop, wat koop je ervoor. Waarom verlangen naar, of wachten op iets, waarvan je alleen hoopt dat het komt, zonder de minste aanwijzing dat je ooit beloond wordt voor dat zogenaamde hopen en wachten?

Maar ook weet ik als geen ander, toevallig schreef ik daar onlangs nog over, dat gedreven worden door een sterke focus, ook een wezenlijk verschil kan maken. Daarom zou het dus al beter zijn om te hopen in plaats van te vrezen.

Misschien zou ik het moeten proberen. In de context van bijvoorbeeld m’n gevoelens voor die postbezorger waar ik het eergisteren ook al over had, merk ik dat ik me vaak laat leiden door negatieve ervaringen en het idee “Het zal wel weer verkeerd lopen.”. Natuurlijk is er ook een vorm van hoop, de wens dat het deze keer wel werkt, maar als ik mijn gangen analyseer, ontdek ik dat ik die hoop de nek omdraai. “Want wat koop je daar nou voor!”

Ik wil mezelf overigens niet bestempelen als een pessimist, dat ben ik juist niet. Ik ben alleen selectief met de emoties die ik toe wil laten en of ik de keuze maak tussen rationeel verstand en emoties bij het maken van een beslissing.

Ik ben altijd iemand geweest die overal goed over nadenkt. Voor mensen die hun leven kunnen leven met hoop in de hoofdrol heb ik bewondering, ik kan het niet, maar daarom is een quote als deze toch wel even goed om af en toe te lezen.

Best moeilijk dus om dat anders te zien, misschien leer ik het nog eens, misschien ook niet. Het is in elk geval het proberen wel waard, Wie weet wordt ‘ooit’ wel een keer vandaag, misschien leer ik ook nog eens dat hoop niet gelijk hoeft te staan aan ‘een dode mus’. Who knows!