Vandaag is het tijd voor een inspirerende (of is het nou inspirationele?) quote. Goed om de maandag ontspannen mee te beginnen. Dit keer is het thema hoop, een thema waar ik zelf niet al te hoge punten op scoor. Zo goed is mijn zelfkennis wel. Toch blijf ik het proberen.

Gisteren heb ik de film Under the Tuscan Sun gezien, waar veel mooie one-liners in zitten, ook over het thema hoop. Verleden, ervaringen, meningen en karakter maken dat een leven staat of valt bij hoop en geloven in dingen. Cru gezegd, staat hoop bij mij gelijk aan het gezegde over die dode mus en ik geloof praktisch niets meer zonder dat het zwart op wit staat. Een mooie beeldspraak die in deze film gebruikt werd, sprak me desondanks wel erg aan en laat ook zien dat hoop ook inspirerend kan zijn.

Signora, between Austria and Italy, there is a section of the Alps called the Semmering. It is an impossibly steep, very high part of the mountains. They built a train track over these Alps to connect Vienna and Venice.

They built these tracks even before there was a train in existence that could make the trip. They built it because they knew some day, the train would come.

Het mooiste van hoop is natuurlijk als je er na onbepaalde tijd achter komt dat je niet voor niets gehoopt hebt, dat je gevoel al die tijd klopte. Helaas deel ik dergelijke ervaringen niet, waardoor ik ook niet op mijn gevoel kan vertrouwen. Logica en wetenschap zijn mijn geloof. Niet erg, maar het is soms goed om te zien hoe anderen iets waar jij juist zoveel moeite mee hebt, als iets goeds en bijzonders kunnen ervaren. Zo zie je ook de andere kant eens. Een open mind hebben.