Vandaag is het weer eens tijd voor een quote. De mensen die me op Facebook volgen, zullen hem ongetwijfeld al gezien hebben, maar ik vond deze quote zó goed en hij kwam precies op het juiste moment. Vandaar dat ik hem ook graag voor dit artikel wilde gebruiken.

Ik wil mezelf geen controlfreak noemen, maar soms en vooral op emotioneel gebied, neig ik ernaar om koste wat kost controle te willen over dingen waarvan ik eigenlijk wel weet dat dit niet mogelijk is. Ik ben daarentegen juist niet iemand waarbij alles op dezelfde plek of bijvoorbeeld in een bepaalde volgorde moet liggen. Dat interesseert me geen moer.

Vooral bij onderwerpen waar ik niet veel van snap of waar ik niet mee om kan gaan, gaat het weleens mis. Omdat mijn gedachten nogal eens smerige spelletjes met me spelen en mijn intuïtie het op zo’n moment af laat weten, zoek ik dan vastigheid in de vorm van controle.

Dan schrijf ik in m’n hoofd complete scripts voor hoe een bepaalde situatie of een bepaald gesprek zal gaan verlopen. De waarheid is echter, dat diezelfde situatie of datzelfde gesprek in werkelijkheid negen van de tien keer anders loopt, want zulke dingen zijn niet te plannen.

Dat kan dus anders, ik kan me de moeite besparen van het maken van zulke ‘scripts’, het uitentreuren repeteren ervan (meestal ‘s nachts, waardoor ik niet aan slapen toe kom) en ik kan me vooral de teleurstelling besparen als het anders loopt. De quote hierboven kwam voor mij op het juiste moment. Ik kan nu eenmaal geen controle hebben over alles!

Ik zoek opvulling voor situaties waar ik met mijn doorgaans rationele gedachten en technische kennis geen kaas van kan maken, maar dat blijkt niet te werken. Loslaten dus? Dat zal niet in één keer gaan, maar alles is te trainen. Eigenlijk is het zo simpel: Loslaten is no stress, controle is enorme stress. Helaas lijkt dat gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar het is het proberen waard!