Het is geen nieuws dat de liefde inspireert. Tot boeken en films en tot liedjes en gedichten. Artiesten verdienen er hun brood mee, simpele zielen zoals jij en ik kunnen zich op een manier uiten die op geen enkele manier vergelijkbaar is met woorden, gesproken of geschreven. Voor mij werkt het momenteel als een goede manier om afleiding te vinden.

Ondanks dat ik mezelf beloofd had één dagje ‘vrij’ te mogen, stond er vanmorgen om acht uur toch weer een post online. Gisteravond had ik opeens een idee wat uitgewerkt moest worden. Door een leuke tip van Bambi, heb ik het dit keer heel anders gedaan, een typografie getekend en deze vervolgens gedigitaliseerd en er digitale elementen aan toegevoegd. Een nieuwe dimensie en één die ik erg leuk blijk te vinden, alhoewel het best veel werk is.

Typografie ‘You had me at houdoe’

Maar veel werk is goed, ik heb afleiding nodig. Afleiding om mijn angsten niet continue in de ogen te hoeven kijken, niet elke minuut van de dag bang te hoeven zijn voor een antwoord wat ik liever niet wil horen. Even niet verward raken van de tweezijdigheid van dingen. En dus zoek ik mijn heil in een spierwit vel papier en mijn trouwe setje Micron pennen.

Het resultaat is een typografie met een lichte comicbook uitstraling, maar dat was ook de twist die ik mee wilde geven. Iedereen kent de uitspraak “You had me at hello” wel denk ik en opeens zat er een andere variant in m’n hoofd: “You had me at houdoe”.

Taalkundig gezien klopt er geen hout van, maar het is best grappig en heeft ook persoonlijke betekenis. Daarnaast is het een ode aan alle Brabanders, want ondanks dat ik al 11 jaar in Gorkum woon en je het nauwelijks aan me hoort, kom ik toch écht uit Brabant en ben ik zelfs in Den Bosch geboren.