Weer een nieuwe ‘editie’ van de 30 Day Blog Challenge. Met vandaag een vraag die ik enerzijds wat lastig te beantwoorden vind, namelijk wat geloof voor mij betekent. Uiteraard zal ik mijn best doen om deze vraag zo goed mogelijk te beantwoorden en ook zonder dat ik met een paar woorden al klaar ben. Einden schrijven kun je wel aan mij overlaten. 🙂

Wat betekent geloof voor mij… Ik denk dat hiermee bedoeld wordt geloof als in religie, maar geloof heeft natuurlijk meerdere betekenissen. Je kunt ook geloven dat je gelukkig, rijk of succesvol wordt, dat je crush uiteindelijk toch voor jou zal vallen of weer heel andere dingen.

Christelijke opvoeding

Ik geloof niet in het bestaan van een soort oppermachtig wezen. Ik ben overigens Christelijk opgevoed. Nederlands Hervormd om precies te zijn. Wij beden aan tafel, gingen soms zondags naar de kerk (maar ook zeker niet elke week) en ik heb op Christelijke scholen gezeten. Ondanks dat ik de verhaaltjes uit de Bijbel altijd erg mooi en symbolisch vond, ligt het niet in mijn karakter om te geloven in iets wat niet wetenschappelijk bewezen kan worden.

Als kind ben je daar niet mee bezig, maar als je je ontwikkelt tot volwassene, wordt op een gegeven moment ook bepaald hoe je in het leven staat op het gebied van religie. Of je er waarde aan hecht om ergens in te geloven, zelfs al weet je niet zeker of het bestaat. Of het je kracht geeft en hulp biedt in moeilijke tijden, of dat je daar liever andere methoden voor kiest.

Zelf heb ik nooit iets gevoeld van die drang om ‘houvast’ te hebben, ondanks dat ik daarover meerdere gesprekken heb gehad met gelovige mensen. Begrijp me niet verkeerd: Niemand heeft me er ooit van willen overtuigen dat ik vooral wél moet geloven in God, ik ben van thuis uit daarin altijd heel vrij gelaten, maar vind het wel erg interessant om te horen wat de beweegredenen zijn om te geloven. Het idee dat een geloof je houvast kan bieden vind ik prachtig, maar voor mij persoonlijk is het gewoon niks.

Wetenschap, de Bijbel en een hoop ellende

Ikzelf hecht enkel waarde aan de wetenschap. Ik onderzoek graag, analyseer, pluis dingen uit en met iets waar geen harde bewijzen van bestaan, lukt dat nu eenmaal niet. Natuurlijk is er de Bijbel, maar hé, als iemand vandaag een boek met prachtige verhalen schrijft, dat ergens in een grot begraaft en het over 100 jaar gevonden wordt, denken ze misschien ook dat alles waargebeurd is. Kort door de bocht, maar het is mogelijk. is je ooit opgevallen dat alles wat in de Bijbel staat vooral symbolisch is en dat er ook dingen in staan die onmogelijk zijn? Ik noem: Een kind baren zonder seks gehad te hebben, opstaan uit de dood. Dat kan niet!

Eén van de hoofdredenen waardoor ik ervoor heb gekozen om godsdienst definitief de rug toe te keren, is vanwege haat, nijd, oorlog en hypocrisie. Mensen die zondags vooraan in de kerk zitten, maar doordeweeks allerlei ellende uithalen. Ik ken zulke mensen, ze bestaan dus echt. En wat te denken van oorlogen. Waarom denk je bijvoorbeeld dat die hele IS toestand gaande is?

Heeft dat niet álles te maken met religie? Een groepering die vindt dat alleen hun god oké is en dat de leefwijze van de rest van de wereldbevolking niet spoort. Hoe extreem is dat. Allemaal vanwege religie. Heel ongenuanceerd gezien een bijna kinderachtige overtuiging: “Mijn god is beter dan de jouwe.” En zo gaat het al eeuwen.

Over geloven in het algemeen

Wat het fenomeen geloof (buiten religie) in het algemeen voor me betekent, kan ik kort zijn. Ik heb er moeite mee. Net als bij een religie kom je hier hetzelfde fenomeen weer tegen: Geloven dat iets er is waar je geen bewijzen voor hebt. Natuurlijk heb ik gedurende mijn leven weleens ergens vast in geloofd, maar de les die ik geleerd heb is dat de waarheid vaak anders blijkt te zijn dan wat je gelooft. En ook dat de lijn tussen geloof en hoop soms verdraaid klein is.

Zo heb ik bijvoorbeeld lange tijd geloofd dat R. ook gevoelens voor mij had. Ik had echt geen roze bril op, er waren genoeg aanwijzingen. Toch schreef hij me in november 2013 dat hij geen interesse had. Waar sta je dan nog met je stomme geloof?! Ik streef ernaar om zo min mogelijk te geloven in dingen die ik niet op feiten kan baseren.

Ergens in geloven staat voor mij gelijk aan jezelf voor de gek houden: Je wilt graag dat iets zo is en dus geloof je erin, terwijl je geen enkele aanwijzing hebt dat het echt zo is. Heel zwart-wit benaderd misschien, maar dit is hoe ik erover denk. Misschien ben ik gewoon iets te vaak teleurgesteld. Shit happens.

Tot slot

Omdat ik me ervan bewust ben dat geloof, en dan bedoel ik nu dus weer religie, voor sommige mensen wat gevoelig kan liggen, wil ik benadrukken dat ik met bovenstaande tekst niemand wil benadelen of veroordelen. Het is, zoals de vraagstelling ook was, mijn persoonlijke mening over geloof en religie.

Het feit dat ik daar vrij vastomlijnde gedachten over heb, wil niet zeggen dat ik het van een ander ook onzin vind als ze in God of anders geloven. Zoals ik één van de eerste alinea’s al schreef, vind ik het juist heel mooi dat het geloof mensen echt houvast kan bieden en ik vind het ook belangrijk om respect te hebben voor andermans geloof.

Ben jij gelovig?