Als ik slecht in m’n vel zit, heb ik afleiding nodig. Wie niet. Ik ben dus maar al te blij dat ik mijn griepje inmiddels redelijk achter me gelaten heb en ondanks dat ik zo nu en dan nog wat onvast op m’n benen sta en niet topfit ben, kan ik me weer prima van A naar B verplaatsen en dus ben ik afgelopen zondag samen met Bas weer eens naar de Kinderboerderij geweest. Voor ons allebei een feestje, omdat we allebei de beestjes erg leuk vinden.

Ik vind het ook altijd geweldig om te zien hoe geïnteresseerd Bas is in alle dieren en de ene keer helemaal verliefd is op het mini-varken en de andere keer weer heel graag naar de kippen kijkt. Hij is overigens altijd heel lief en wil nooit ergens achteraan jagen of zo. Zelfs de pauwen die gewoon vrij rondlopen laat hij met rust.

Hij loopt er langs alsof hij dagelijks lopende vogels tegenkomt. Ik had dit keer mijn camera ook bij me, maar ondanks dat ik diverse foto’s van alle dieren heb gemaakt, sprong deze foto van mijn eigen beestje er toch met kop en schouders bovenuit. Mijn Bas, mijn ‘herfsthondje’.

Bas tussen de herfstbladeren