Welke blogger vergeet de verjaardag van haar eigen blog. Zeker als die inmiddels al dertien jaar bestaat en daarmee één van de langstlopende Nederlandse blogs is. Ik vrees dat ik zo iemand ben. Ik ben denk ik te nuchter om me bezig te houden met getalletjes van aantal jaren, maanden of zelfs uren en het nauwlettend in de gaten houden van bezoekersaantallen.

Het valt me vaak op dat de nieuwe generatie bloggers veel bezig is met het status-aspect van hun blog. Een beetje zo van: Hoe kan ik in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk bezoekers krijgen en dan ook nog een leuke boterham met mijn blog verdienen. Ik heb al vaker laten weten dat dit mijns inziens niet echt de basis is waarom je een blog start, maar misschien is mijn oordeel wel te vastomlijnd of is het een soort generatiekloof. :-)

Anyways. EstrellaWeb bestond dinsdag 19 mei precies dertien jaar, al is het eigenlijk officieel nog ietsje langer, omdat er voor het eerste gearchiveerde artikel blijkbaar nog wel iets online heeft gestaan, maar ik weet niet meer wat en/of wanneer. Dus volgens de statistieken zag EstrellaWeb, toen nog met een roze lay-out (ja echt!) en met hooguit 3 berichten per maand, het levenslicht.

Overigens ben ik pas in 2010 overgestapt op WordPress. Ik heb me lange tijd enorm verzet tegen het in gebruik nemen van een systeem wat al door miljoenen anderen mensen gebruikt werd en was bang dat ik mijn authenticiteit en de mogelijkheid om elk afzonderlijk aspect van mijn blog te kunnen aanpassen en besturen kwijt te raken.

Ik begon destijds met een site volledig in HTML, maar naar gelang ik me verder ging verdiepen in andere scripting talen, draaide mijn website tot voor de overstap op WordPress volledig op PHP. Ik bouwde alles zelf en vond het prettig overal controle over te kunnen hebben!.

13-jaar-ster

Toch heb ik nooit spijt gehad van de overstap naar WordPress. Juist door mijn voorgeschiedenis met grafische vormgeving en scripting talen, kan ik nog steeds veel aanpassingen doorvoeren en de site een unieke uitstraling geven. Tel daarbij de extra functionaliteiten en compatibiliteit met bijvoorbeeld sociale netwerken op en het resultaat is een veelzijdig en veilig systeem, wat ik zelf niet gebouwd zou kunnen krijgen!

Grappig is dat ik nooit een doel voor ogen heb gehad met m’n blog. En als ik zeg geen doel, bedoel ik echt geen enkel doel. De eerste jaren had ik misschien 25 bezoekers in een maand, maar het interesseerde me niet dat er nauwelijks mensen waren die mijn schrijfsels lazen. Deze vorm van uiten beviel me, ik voelde me er prettig bij en dat was het meest belangrijk van alles.

Ik kan me er soms over verbazen dat ik het bloggen inmiddels al zo lang volhoud. Naast mijn fotografie-liefhebberij, die overigens in fases komt, is er nooit eerder iets geweest wat ik zo lang volhield. Ik ben het bloggen ook niet gestart met het idee om dat lang vol te houden. “Ik zie wel”, was meer mijn instelling, Dat is typisch Ester om zo te denken.

Niet teveel plannen, gewoon maar zien waar het schip strandt. Voor iemand wiens interesse voor hobby’s of andersoortige bezigheden doorgaans snel vervliegt, vind ik het een aardige prestatie dat ik het bloggen al dertien jaar volhoud en de laatste jaren zelfs met dagelijks een blogpost. Dat vereist toch een bepaalde discipline, die ik niet achter mezelf had gezocht.

Ondanks dat ik er verder dus geen feestje van maak met allerlei toeters en bellen en ik ook nog twee dagen te laat ben, vond ik het toch wel de moeite waar om er even iets over te schrijven!