Toen ik in 2013 na lang sparen m’n spiegelreflex kocht (het begin van mijn fotografie-hobby dateert overigens van 2000), kocht ik er gelijk een goede basis-lens bij, plus een macrolens. Eigenlijk wilde ik de gewone 50 mm lens, maar met mijn op dat moment beperkte kennis van objectieven, heb ik dus de ‘fout’ gemaakt om daarvan in plaats de 50 mm macro aan te schaffen.

Een lens die ruim €200 duurder is dan de gewone 50 mm lens (die ik later alsnog kocht), maar ik heb er nooit een seconde spijt van gehad! Grappig is dat ik mijn macrolens pas sinds vorig jaar veel vaker ben gaan gebruiken. Maar zoals dat met alles gaat in het begin: Je moet even weten wat je ermee kunt. In het begin wist ik niet zo goed wat ik met dat ding aan moest.

Inmiddels kun je wel spreken van een succesvolle relatie en ik fotografeer tegenwoordig eigenlijk zelfs liever met beide vast brandpunt objectieven, dan met m’n trouwe 18-135 mm objectief, die weliswaar héél multifunctioneel inzetbaar is, maar voor het fotograferen van onderwerpen met veel detail, toch vaak niet dat “wow!” effect oplevert waar ik juist zo van houd.

Vandaag laat ik graag wat beelden zien die ik afgelopen week heb gemaakt. Nieuwe planten in mijn collectie, onkruid wat ook mooi kan zijn en de tuin van oma! Je kunt de foto’s aanklikken om ze in een wat groter formaat te bekijken. Zo komen ze net wat beter tot hun recht tenslotte!

Nieuwe planten

Mijn vader zit z’n hele leven al ‘in de planten’ en dat is voor mij handig, omdat alles wat groeit en bloeit in mijn achtertuin grotendeels door hem gesponsord is. Ik koop zelf hier en daar soms een plant waar ik helemaal weg van ben, maar loop maar eens een gemiddeld tuincentrum in en je zult vast opgemerkt hebben dat tuinieren geen goedkope liefhebberij is.

Nu is mijn interesse voor tuinieren en planten in het algemeen pas de laatste paar jaar wat meer gaan groeien, dus dan kan ik naar hartenlust ‘experimenteren’ zonder dat het ten koste gaat van m’n bankrekening.

Op de eerste foto zie je het blad van een Scaevola (Elfenwaaier). Het was nog knap lastig om die druppel er goed op te krijgen, omdat ik het focuspunt in de zoeker van de camera vaak niet goed kan zien. Maar oefening baart kunst! Ernaast de Scaevola zelf, ik vind dit zelf een erg mooie foto, met die druppels die haast op diamantjes lijken!

Vervolgens een Calibrachoa (het roze kelkje) en Sanvitalia (gele bloem). Deze twee zitten samen met de eerder genoemde plant in de grote hanger die je in de Weekly Snaps van zondag voorbij zag komen. Een zéér fotogeniek object dus, met zoveel verschillende kleuren en vormen!

Vervolgens een foto van de harige knop van mijn Clematis (die heb ik al langere tijd) en tot slot een close-up van een bloemetje van de Solanum rantonetti. Dit zijn planten op stam, met kleine blauw-paarse bloemetjes. Van dat klein is weinig meer over op deze foto, maar dat is juist het leuke van een macrolens. De druppeltjes zijn water, hij had dorst. :-)

Puur natuur

Ik schreef van de week al op m’n Facebook-pagina dat er geen betere manier is om ogen en geest beter te trainen op het waarnemen en bewust worden van details in je omgeving, dan met een macrolens op pad te gaan. Dat dat ook werkt als je maar 5% ziet zoals ik, blijkt dus wel uit onderstaande foto’s.

Op de één of andere manier ga ik in een andere modus zodra ik met macrolens op pad ga. Ik kijk beter, focus meer en zoek naar dingen die ik kan fotograferen. Het is al vaker gebleken dat mijn camera soms als verlengstuk van mijn ogen dient, met de 50mm macro erop geschroefd, ben ik in staat om details vast te leggen die ik met het blote oog vaak niet eens kan zien!

Van links naar rechts: Boterbloem, de onderkant van een uitgebloeide paardenbloem en een schitterende gedetailleerde distel. Niet aankomen, wél naar kijken! :-)

De tuin van oma

Afgelopen donderdag ging ik weer eens een dagje naar oma. Ik typte op Twitter al gekscherend “ik ga naar oma en neem mee: Mijn spiegelreflexcamera plus drie lenzen.” Dat was geen grapje. Oma heeft een prachtige tuin die zeker rond deze tijd van het jaar schitterend in bloei staat, met diverse soorten planten in alle kleuren van de regenboog.

Behalve dat het gezellig was met oma, heb ik ook lekker kunnen fotograferen, wat ruim 50 foto’s opleverde. Onderstaand een selectie van de plaatjes die ik persoonlijk het mooist vind: Van links naar rechts: Scilla (sterhyacint), Azalea, Deutzia, viooltje, Chrysant (die stond binnen in een vaas), Geranium magnificum (ooievaarsbek), madeliefje en Cerastium tomentosum.

Voordat je nu denkt dat ik in korte tijd geleerde ben geworden op het gebied van ingewikkelde plantennamen, moet ik je teleurstellen. Ik heb recentelijk deze Plantifier ontdekt en daar al heel wat juweeltjes van scrabble-woorden voorbij zien komen (dubbele woordwaarde to the max!). Ondanks dat ik twee wandelende plantifiers in de familie heb (mijn vader en mijn moeder), leer ik er op deze manier zelf ook nog wat van!

Aardblij

Mijn interesse voor food photograhy ontwikkelt zich de laatste tijd in rap tempo. Ik denk er zelfs over om er een boek over te gaan lezen, om mijn skills op dat gebied nog verder te verbeteren. Ondanks dat ik de resultaten tot nu toe goed vind bevallen, heb ik geen idee wat hoort of juist niet hoort bij deze tak van fotografie, dus wie weet kan ik nog heel wat leren. Terwijl ik bezig wat met het fotograferen van de ingrediënten voor de smoothie die ik ging maken, spotte ik deze mooie aardbei, die ook voor de macrolens mocht poseren. Daar word je toch blij van?

Welke foto vind jij het mooist?

Aardbei