Een nieuw lijstje met glimlachmomentjes op 15-5-15. Best grappig toch? Ik heb het er overigens niet om gedaan. Zoals je misschien wel weet, is vrijdag op de één of andere manier de vaste dag geworden voor dit lijstje positiviteit en ach, wat maakt een datum dan ook eigenlijk nog uit, het gaat om het idee tenslotte. Lees je weer mee?

Sociale controle

Gorinchem is een relatief kleine stad, een ‘groot dorp’, zoals het door insiders liefkozend wordt genoemd. Ik trek het niet zo goed als ik in een klein plekkie moet wonen waar iedereen alles van elkaar weet, maar ook hier houden ze toch meer in de gaten dan je zou denken!

Zo werd ik van de week aangesproken door een mij onbekende maar vriendelijke vrouw, die zich bezorgd afvroeg of ik het hondje nog wel had, omdat ze me al een paar keer alleen had zien lopen. Nadat ik haar verzekerd dat Bas nog springlevend was, klaarde haar gezicht op en was haar vraag beantwoord. Zo zie je maar weer…

Overstekend wild

In de afgelopen week heb ik tot twee keer toe een stel verdwaalde eenden geholpen om weer bij hun soortgenoten terug te komen. De tweede keer hield dat ook oversteken in een drukke straat in, wat gelukkig allemaal goed ging. Mooi om te zien hoe blij die beestjes dan zijn als ze de andere eenden weer zien en terug bij hun watertje zijn.

Megakluif

In maart stond er al een stoere foto van Bas op de Facebook-pagina van GAMMA Gorinchem en ze hadden onlangs ook mijn Bouwmarkt Bas column gevonden en die gedeeld op Facebook en geschreven dat ze trots zijn dat Bas hun bouwmarkt zo leuk vindt en dat er een lekker bot voor hem klaar lag bij de servicebalie. Dat bleek geen loze belofte en inmiddels is Bas een joekel van een bot rijker. Bofkont!

Bas met een kluif

Chocoladehemel

Welke vrouw houdt nu niet van chocolade! Toen ik onlangs in de ijssalon was, vroeg ik een beetje chocoladesaus op mijn bolletjes ijs. Ondanks dat dat normaal alleen bij ijscoupes gedaan wordt, kreeg ik er toch een dot saus overheen en smullen dat ik deed!

Back to basics

Ik heb al eerder laten doorschemeren dat m’n therapie op meerdere vlakken vruchten afwerpt en dus niet alleen op het gebied van mijn angsten. Door meer in het hier en nu te leven, kan ik op de één of andere manier ook intenser genieten, juist omdat ik me er meer van bewust ben. Deze week maakte ik bijvoorbeeld een natuurwandeling waarbij ik me volledig ontspannen voelde en genoot van alles wat moeder natuur te bieden had.

Fotomomentje

Toen ik onlangs een poging deed om Bas bij het strand te fotograferen omdat het zulk mooi licht was, hoorde ik een jongen die een stukje verderop met een vriend zat, vriendelijk vragen of hij soms een foto van mij en m’n hondje zou maken. Ik bedankte hem vriendelijk voor het aanbod en deed nog één poging om mijn eigenwijze beestje op de foto te krijgen. Toch aardig van hem!

150514-ester-02

Good as it gets

Je merkt het misschien wel aan mijn blogposts, maar het gaat eigenlijk hartstikke goed. Dat is dus geen glimlachmomentje, maar een complete batterij aan positiviteit! Ondanks dat de uitslag van de operatie inmiddels erg dichtbij komt, ben ik nog steeds niet nerveus en geniet ik juist enorm van leuke dingen zoals een dagje naar oma, mooie bloemen fotograferen, wandelingen en meer. Het lukt me op de één of andere manier heel goed om hier blanco in te staan en echt in het hier en nu te leven. Nooit gedacht dat iets simpels zó doeltreffend kon zijn.

Macro

Ik ben steeds verliefder aan het worden op mijn macrolens. Ik heb hem tegelijkertijd met mijn Canon EOS 700D gekocht, in mei 2013 alweer, maar ga hem steeds vaker gebruiken lijkt het wel. Bepaalde details die met het blote oog nauwelijks opvallen (en zeker niet als je maar 5% zicht hebt), worden op macro-foto’s opeens heel goed zichtbaar en blijken vaak prachtige artistieke foto’s op te leveren. Binnenkort een foto-post met wat van mijn recente macro-materiaal!

Prachtig haar

Donderdag was ik bij oma en ondanks dat die zo nu en dan ongezouten haar mening geeft over kleding die ze maar niks vindt (zo vond ze dat mijn suède laarsjes teveel afzakten en de mouwen van m’n leren jasje te lang), kan ze soms ook onverwachts een compliment geven wat je helemaal niet verwacht.

Zo zat ze vol bewondering naar mijn blonde lokken te kijken en vroeg ze wat ik met m’n haar gedaan had, dat het zo mooi krulde. “Puur natuur” antwoordde ik nuchter, maar toch stiekem met een beetje trots. Het blijft leuk, complimentjes over m’n haar!