Ik kom de laatste weken opeens diverse liedjes-gerelateerde tags tegen in blogland. Zo is er een tag geïnspireerd op het bekende (en ook vrij bejaarde) nummer ‘Zing, bid, huil, vecht, lach, werk bewonder’ van Ramses Shaffy (die ga ik overigens ook binnenkort nog invullen) en er is er één geïnspireerd op de songtekst van het nummer ‘I’m a bitch’ van Meredith Brooks. En dat is precies de tag die ik vandaag ga doen. Ik vond ‘m trouwens op de blog van Malou.

I’m a bitch

Can be, yes. Als je mij echt kwaad maakt of me onrechtvaardig behandelt, kan ik een aardige pain in the ass zijn, al zeg ik het zelf. Vooral in brieven en mails kan ik heel fel uithalen, verbaal ben ik daar iets minder goed in, maar ik oefen ook niet zo graag.

Ik heb een pesthekel aan ruzies en ondanks dat ik niet iemand ben die ervoor wegloopt, probeer ik het wel te vermijden als het even kan. Maar ik ben behoorlijk fel zo nu en dan. Overigens ben ik geen bitch op de snobistische manier, er zijn immers verschillende verklaringen voor deze term.

I’m a lover

Nou ja, op het moment (lees: ruim elf jaar) niet praktiserend, maar ik kan wel heel hartstochtelijk zijn. Ik ben iemand die emoties niet snel toont, maar als ik eenmaal stapelgek op iemand ben en die ook vertrouw, dan laat ik dat zeer zeker wel merken, al ben ik ook weer niet uit de categorie klef gedoe in het openbaar. Ik ben in de afgelopen elf jaar twee keer zo iemand tegen gekomen, maar had daar zeg maar gerust een beetje pech mee. Eén daarvan was/is R.

I’m a child

Het nadeel van op jonge leeftijd veel vervelende dingen meemaken, is dat je verdomd snel volwassen wordt. Ik geloof niet dat ik mezelf regelmatig op kinderlijk of kinderachtig gedrag kan betrappen. Ik ben doorgaans vrij serieus, toegewijd aan de dingen die ik doe en te nuchter voor veel soorten humor die wat op het kinderlijke af is. Ik voel me weliswaar nog steeds geen veertig, maar een kind voel ik me al heel lang niet meer.

150509-ester_edit

I’m a mother

Nope, and never gonna be either. Ik heb niet zoveel met kinderen en ook nooit de wens gehad er zelf één te baren. Nou kan ik sowieso niet zwanger worden zonder één of ander ingewikkelde ingreep, dit vanwege mijn afwijkende hormoonhuishouding, maar ik wil het sowieso niet.

Wordt ook wat lastig als je single bent, hoor ik je denken, maar zelfs als ik een vriend had gehad, was mijn idee daarover niet anders geweest. Ik ben overigens echt niet altijd vriendloos geweest, voordat je me verslijt voor eeuwige vrijgezel. Maar ook toen had ik bepaald geen kinderwens.

Het is trouwens wel grappig om te vertellen dat ik rond m’n dertigste serieus bang was voor de, volgens divese media, niet te vermijden tikkende biologische klok, die zich bij veel vrouwen rond die leeftijd openbaart. Rammelende eierstokken, weet je wel? Gelukkig bleef ik daarvan gespaard.

I’m a sinner

Het is maar net wat je daar onder verstaat. Ik ben bepaald niet iemand die een onbezonnen leven leidt vol met allerlei verboden geneugten en ik weet niet of je het een zonde kunt noemen als ik tijdens mijn voorgenomen dieet toch opeens een chocoladereep weg zit te snaaien. Ik denk dus dat ‘t allemaal wel meevalt. Ik ben als het erop aan komt een heel braaf meisje, nog nooit met politie in aanraking geweest of gekke dingen gedaan. Geen sinner dus.

I’m a saint

Een heilige? Ik? Nou ben ik zeker geen sinner, maar een saint is wel weer het andere uiterste. Ik ben geen heilig boontje, ik maak soms mensen boos of verdrietig, ik drijf mijn zin wel eens door ook al weet ik dat het niet zo verstandig is wat ik doe en ik moet eerlijk bekennen dat ik er lange tijd op gekickt heb om bepaalde risico’s te nemen met mijn fietsgedrag (lees: kanonhard rijden). Verder heb ik weleens geflirt met een bezette man, een date gehad met iemand die ik niet eens echt kende, een agent omgepraat zodat ie me geen boete gaf en een winkelmeisje laten huilen.

I do not feel ashamed

Voor veel dingen schaam ik me absoluut niet. Het feit dat ik slechtziend ben bijvoorbeeld, vind ik een heel normaal en bespreekbaar onderwerp en ik vraag me altijd af waarom mensen denken dat ik het moeilijk vind om over te praten.

Andere dingen schaam ik me juist iets te snel voor. Zo weiger ik pertinent om zomers naar strand of zwembad te gaan omdat ik me schaam voor mijn lichaam en ik kan me ook ontzettend knullig voelen als ik een nogal akward momentje heb, wat waarschijnlijk niemand opvalt, maar waarvan ik denk dat juist iedereen het ziet of door heeft.

I’m your hell

Zie punt één. Al is iemands hel zijn wel weer een ander uiterste dan het hierbij vergeleken lieflijke ‘bitch’. Ik kan enorm kwaad worden en heel fel zijn, maar omdat ik maar al te goed weet hoe het is om gekleineerd en tot op het bot gekwetst te worden, probeer ik me er van bewust te blijven dat ik geen dingen zeg gewoon om iemand pijn te doen.

I’m your dream

Goh, was ‘t maar waar! Dan met name een bepaald persoon. Verder weet ik niet of ik iemands droom zou (kunnen) zijn. Daar kan ik zelf weinig zinnigs over zeggen! Ik ben sowieso nou ook weer niet zo zelfverzekerd dat ik mezelf zou aanbevelen als ‘een droomvrouw’.

I’m nothing in between

Het is me niet helemaal duidelijk of dit nu inhoudt dat je juist iets ertussenin bent, of juist niet. Om voor mezelf te spreken: Ik ben niet standaard. Ik ben anders, altijd al geweest. En daar ben ik trots op. Ik ben dus zéker geen dertien-in-een-dozijn en ondanks dat me dat veel ellende heeft gebracht, heeft het me ook gemaakt tot wie ik ben (hoe cliché) en uiteindelijk ook een sterker persoon van me gemaakt.