Soms haal je je weleens iets in je hoofd. En als je Ester Dammers heet, kan dat niet wachten tot volgende maand, volgende week, of over een paar dagen. Nee dan moet ‘t zo snel mogelijk! Dus toen ik zondagavond geïnspireerd werd door een foto op internet en bedacht dat ik lowlights in m’n blonde lokken wilde, hing ik maandagmorgen klokslag 9 uur aan de telefoon met de kapper.

Het heeft dus zo z’n voordelen om als eerste te bellen, want ik kon dezelfde dag nog terecht. Helemaal blij! Ik had ‘s middags eerst een afspraak in de beautysalon van m’n achternichtje voor een check-up van de gezichtsbehandeling waar ik mee bezig ben en ik heb m’n wenkbrauwen laten verven! Die van mij zijn namelijk erg licht en ook niet erg vol, waardoor je weinig vorm ziet.

Ondanks dat ik het eerst wel even wennen vond, ben ik blij dat ik ‘t gedaan heb. Vooral als ik make-up draag staat het meer verzorgd en meer ‘af’. Vervolgens dus om half 3 naar de kapper. Tot in de details uitgelegd wat ik wilde en een aantal voorbeeldfoto’s laten zien zoals ik ‘t wilde.

Het was niet de bedoeling dat mijn haar echt donkerder zou lijken, maar meer dat er een soort gemeleerd effect ontstaat, wat iets meer diepte geeft. Dit effect zit al wel een beetje in m’n haar doordat het met folies wordt gekleurd, maar door de zomer is het nog verder opgelicht en vond ik het toch vrij egaal geworden.

Om een lang verhaal iets korter te maken: Het slot van het liedje was dat ik me kapot schrok toen ik thuis kwam en m’n haar gedroogd had. Grijs! Vuilblond! Fuck! Dat was niet echt de bedoeling. Gelijk weer naar de kapper. Ze zeiden daar dat de kleur van lieverlee zou gaan vervagen. Maar aangezien ik m’n haar maar één keer per week was, zou dat al gauw een maand duren en dat wilde ik niet. De nieuwe haarkleur maakte mijn huid ook ontzettend grauw.

Hieronder een zeer oncharmante foto van een zéér chagrijnig kijkende Ester met grijzig haar. Het lijkt hier overigens nog wat lichter dan het was, want er was weinig lichtblond meer te bespeuren bij daglicht. Zie je wat ‘t met mijn huidskleur doet?

Niet happy met m’n haar

Tijd voor een noodplan! Ik bracht maandagavond ettele uren op internet door om te zoeken naar oplossingen. Wassen met anti-roos shampoo had ik al gedaan (deze staat erom bekend dat ie kleur vervaagt), maar zonder succes. Vervolgens stuitte ik op een de Color Remover van Kruidvat. Een haar-ontkleuring zonder bleekmiddelen, dus niet schadelijk voor je haar!

Nou ben ik niet voor één gat te vangen, dus las ik verschillende reviews, bekeek filmpjes en werd steeds enthousiaster! Dit moest ik hebben! Dus stond ik gisterochtend om half tien bij Kruidvat om een doosje van dit ‘wondermiddel’ te kopen. Ik was erg benieuwd, maar ook sceptisch.

Thuis gelijk aan de slag. Een heel karwei! Eerst meng je flacon A met flacon B, goed schudden en op het haar aanbrengen. Er zit aardig wat in, dus je bent wel even zoet om het goed te verdelen. Vervolgens begint het grote wachten. Ik heb een uur lang met een dot huishoudfolie om m’n haar gewikkeld gezeten, met daaroverheen een wollen muts. Heel sexy… Dit omdat warmte het proces versnelt en ik het een beetje zonde vond om daarvoor de kachel aan te zetten.

Vervolgens moet je ‘t uitspoelen. En als ik zeg uitspoelen, bedoel ik dat ook: Tien minuten met je kop onder de kraan! Dat is om te voorkomen dat er kleurmoleculen achterblijven in het haar, die op een later moment door gebruik van bepaalde stoffen weer geactiveerd kunnen worden. Tja je leest ‘t goed, heel wetenschappelijk onderbouwd allemaal!

Haar-ontkleuring van Kruidvat

Daarna moest ik m’n haar wassen met een flesje met het etiket ‘nabehandeling. Even in laten trekken, weer langdurig uitspoelen, laatste beetje shampoo erin en nogmaals spoelen. Ik durf te wedden dat ik meer water heb verbruikt dan tijdens drie douchebeurten! Vervolgens heb ik na de hele behandeling m’n haar lekker verwend met een voedende shampoo, een scheut kokosolie en een lekker masker. Het was namelijk best droog geworden.

Vervolgens moest ik wachten tot ‘t droog was om te zien of die hele sessie enig resultaat had opgeleverd. Toen het nog nat was dacht ik al te zien dat de bruine kleur (die zó donker was dat ‘t eerder zwart leek) al minder prominent aanwezig was, maar op droog haar kun je zoiets het beste zien. Aangezien ik niet zo’n fan ben van föhnen, zeker niet na zo’n heftige behandeling, was dat dus een kwestie van wachten en nog eens wachten…

Maar mijn geduld werd beloond! Toen m’n haar eindelijk droog was, bleek ik precies de kleur te hebben zoals ik voor ogen had gehad toen ik naar de kapper ging! De lowlights zijn nog steeds zichtbaar, maar vallen mooier weg in mijn blonde lokken en geven het geheel een speels effect. Ondanks dat mijn haar behoorlijk lichtblond is, oogt het geheel toch vrij natuurlijk, juist door die kleurschakeringen. Ik kan dus wel zeggen dat de Color Remover z’n werk goed heeft gedaan!

Hieronder het resultaat: Het lijkt hier overigens witter dan het is, omdat ik de foto dichtbij ‘t raam heb gemaakt (daardoor lichten m’n ogen ook zo lekker op), maar je kunt het gemêleerde effect toch best wel goed zien. Het leuke van haar met verschillende kleurschakeringen is dat ‘t bij elke lichtval weer iets anders van kleur lijkt. Net effe anders!

Happy met m’n haar

Had jij al eens gehoord van dit eerste-hulp-bij-haarongelukken product?