Mijn liefde voor de hoofdstad van Brabant en tevens mijn geboorteplaats, steek ik niet bepaald onder stoelen of banken. En dat Den Bosch meer is dan een erg gezellige stad met leuke winkels en fijne restaurantjes alleen, ontdekte ik dankzij Instagram. Zo zag ik vaak foto’s voorbij komen van rustieke bospaadjes en een oude spoorbrug nabij Den Bosch. Daar moest ik heen!

Al vrij snel ontdekte ik dat die verzameling sfeervolle foto’s in hetzelfde gebied waren gemaakt, namelijk een natuurgebied zo’n vijf kilometer ten westen van het centrum van de stad, genaamd de Moerputten. Ik vroeg m’n moeder of ze het leuk leek om daar een keer te gaan wandelen en ondanks dat er wat maandjes overheen gingen, was het afgelopen zaterdag dan opeens zover!

Allereerst een stukje statistische informatie over dit gebied, toebehorend aan Staatsbosbeheer. Het natuurgebied is 120 hectare groot en bevat diverse wandelroutes van verschillende lengtes. Behalve paadjes door bosachtig gebied en houten vlondertjes over moerassen, is vooral de oude spoorbrug (Moerputtenbrug) een echte eyecatcher.

Deze 600 meter lange spoorbrug die inmiddels alleen nog gebruikt wordt als wandelpad, werd samen met een bijbehorende spoorlijn tussen 1870 en 1890 aangelegd als een verbinding tussen Den Bosch en Lage Zwaluwe. Dit spoor was ook wel bekend als het halve zolenlijntje. Deze naam refereert overigens naar de schoenenindustrie die in deze regio veelvuldig aanwezig was.

Bijzonder aan het natuurgebied, is dat een groot deel bestaat uit moeras. Het is daarmee één van de weinig overgebleven zogeheten laagveen-moerassen beneden de grote rivieren. Erg leuk en fotogeniek zijn ook de houten vlonderpaden die door het moerasgebied heen kronkelen. Zoiets had ik nog nooit eerder gezien!

Mijn moeder en ik kozen de route van 5 kilometer, omdat m’n moeder vanwege rugpijn niet ver kon lopen, Bas was uiteraard ook van de partij. We maakten praktisch de ene na de andere foto en vooral bij de spoorbrug zijn we lange tijd gebleven om het imposante bouwwerk vanuit alle hoeken op de gevoelige plaat vast te leggen. Ook de slingerende houten paadjes vonden we erg leuk en bijzonder en zorgden voor fotogenieke plaatjes.

Ondanks dat ik mijn camera niet had meegenomen, heb ik met m’n iPhone heel wat mooie foto’s kunnen maken waarvan er ook al een aantal op mijn Instagram-account zijn verschenen (en nog wel een aantal zullen volgen). In deze blogpost een selectie van de mooiste foto’s. De foto van mij en Bas heeft m’n moeder gemaakt overigens. Mocht je zelf eens op stap willen in dit mooie gebied, kun je op deze pagina de routes bekijken en hier vind je wat achtergrondinformatie.

Ben jij weleens in dit natuurgebied geweest?