Precies een week geleden stond nummer 8 online en las je onder meer of ik de wet weleens heb overtreden, welke kleur ‘t meest in mijn kledingkast hangt en of ik trots ben. Vandaag een nieuwe serie vragen en antwoorden, waarin je onder meer ontdekt of ik niet stiekem een alcoholist ben, waarvoor ik mijn ouders dankbaar ben en wat ik van m’n laatste geld zou kopen.

113. Heb je losse eindjes in je leven?

Mijn veters hangen weleens los, maar ik neem aan dat dat niet bedoeld wordt met losse eindjes. Ik hou niet van onafgewerkte zaken, dus die komen ook niet vaak voor in mijn leven. Natuurlijk heb je zelf niet overal invloed op, dus als er situaties zijn waar ik niet verder mee kom of waar niet het gewenste resultaat uit voortkomt, leg ik dat doorgaans van lieverlee naast me neer.

114. Waarom drink je (geen) alcohol?

Ik drink vrij weinig alcohol, maar kan er gek genoeg wel goed tegen. Meestal is dat juist niet het geval bij mensen die maar sporadisch drinken en ik heb niet stiekem een alcoholisme-verleden.

Ik moet er doorgaans echt voor in de stemming zijn om alcohol te drinken. Ik heb soms wel wat drank in huis, maar pak alleen een glaasje wijn of een biertje als ik daar écht zin in heb, niet gewoon om maar te drinken.

Tijdens een feestje tik ik gerust een aantal glazen bier weg (ik hou niet van wijn), maar ik ken mijn grenzen feilloos en stop altijd op tijd. Waarom ik alcohol drink? Het heeft voor mij op de één of andere manier iets feestelijks en dat moet ‘t blijven. Ik zal nooit een routine-drinker worden.

115. Van welke spullen word je blij?

Nieuwe spullen haha! Als ik iets nieuws gekocht heb, of dat nu een pen is voor m’n handlettering-hobby, een t-shirtje of iets bij de Kringloop, iets nieuws is altijd leuk! Verder word ik altijd blij van mijn etui vol fijne handletterpennen en veel te dure Apple gadgets, die ik om die reden dus ook niet allemaal in mijn bezit heb. :-)

Wolken

116. Heb je al naar de wolken gekeken vandaag?

Toevallig wel! Tenminste: Ik schreef dit op woensdagavond en kan me nog herinneren dat ik die ochtend tijdens de wandeling verschillende keren naar de wolken heb staan kijken. De lucht was nog helderblauw met hier en daar fraai gevormde wolken. Ik ben sowieso wel een wolkenliefhebber, ik zie er ook vaak dingen in.

117. Welk woord zeg je te vaak?

Ik heb een tijd gehad dat ik de term ‘zeg maar’ erg regelmatig gebruikte, maar volgens mij is dat inmiddels weer aardig gesleten. Ik heb bij mijn weten momenteel geen stopwoord en ben zéker niet zo iemand die om de haverklap “Ooh my gawwwd’ gilt, spáár me! Haha.

118. Sta je graag in de spotlights?

Dat ligt eraan. Ik zou nooit aan een televisieprogramma meedoen (terwijl ik daar onlangs wel tot twee keer toe voor gevraagd ben) omdat ik er niet aan moet denken dat iedereen mij kan zien, aan de andere kant vind ik wel weer erg leuk om bijvoorbeeld met een foto die ik heb gemaakt of iets anders van mijn hand in de schijnwerpers te staan.

Het klinkt misschien een beetje arrogant, maar er zijn best een aantal dingen die ik erg goed kan of al heel lang doe en toch blijf ik voor het grote publiek altijd maar average en gebeurt het niet snel dat ik op een bepaald punt wat meer aandacht krijg. Daar slaap ik echt geen nacht minder om hoor, maar soms zou ik het weleens leuk vinden om ‘ontdekt’ te worden, dus in die zin vind ik in de spotlights staan wel weer leuk.

Dat klinkt misschien inconsequent, maar sluit wel aan bij hoe ik over mezelf denk. Ik waardeer mezelf namelijk meer om mijn karakter en talenten dan om hoe ik eruit zie. Qua uiterlijk zou ik mezelf een magere 2 geven, terwijl ik mezelf voor bepaalde eigenschappen en dingen die ik kan, best een acht gun. In dat opzicht is het niet meer dan logisch dat ik aandacht voor wat ik ben en doe waardevoller vind dan aandacht voor mij als persoon en dan met name de buitenkant.

119. Waar moet je vaker de tijd voor nemen?

Mijn make-up! Het is best grappig: Toen ik pakweg tien jaar geleden begon met make-up (ja, ik was toen al begin dertig en niet dertien, zoals tegenwoordig zo’n beetje de gemiddelde leeftijd is voor beginnen met make-up), heb ik dus een periode gehad dat ik vrijwel elke dag met behoorlijk donker opgemaakte ogen de deur uitging.

Van de plamuur ben ik nooit geweest, maar ik droeg wel vrijwel dagelijks donkere smokey eyes, alsof ik elk moment naar een feestje kon gaan. Dat paste ook wel bij de stijl die ik toen had, maar ik kan me ook herinneren dat ik dus op een gegeven moment zelfs niet meer naar buiten wilde zonder dat ik iets op m’n ogen had.

Ik vond dat een ongezonde ontwikkeling en ben mezelf dat in rap tempo af gaan leren. Inmiddels draag ik meer draagbare looks. Daarnaast ben ik er best lui in geworden en zijn er genoeg dagen dat ik zonder een spoortje make-up de deur uit ga.

De kwetsbaarheid die ik daarbij eerst voelde, is volledig weg. Niet dat ik mezelf opeens knap ben gaan vinden, maar zie het meer dat je van een dubbeltje nu eenmaal geen kwartje kunt maken, ook niet met make-up.

Eén van de redenen dat ik nogal lui ben geworden met make-up, is dat ik mezelf er ‘s morgens de tijd niet voor gun om uitgebreid aan de slag te gaan en omdat Bas al in de gang staat te jengelen dat ie vindt dat ie NU uit moet, dat draagt ook niet echt bij aan de gedachte om op m’n gemak aan het make-uppen te slaan. :-)

Een likje eyeliner, één kleurtje oogschaduw, blush, concealer en gaan. Dat is alles. Overigens wil ik wel per se iets van van make-up op wanneer ik m’n crush zie. Een beetje is genoeg, maar zoals dat altijd gaat bij iemand die je leuk vindt, wil je voor diegene toch een beetje aantrekkelijk lijken.

No make-up

120. Zijn mensen van nature goed?

Ja, daar geloof ik wel in. Niemand word slecht, asociaal of terroristisch geboren. Mensen worden slecht door hun omgeving, foute vrienden, extreme invloeden, een nare jeugd of wat je verder maar kunt bedenken waardoor iemand verandert in negatieve zin. Dat is overigens geen excuus om goed te praten wat sommige mensen voor slechts doen,

ik breek er soms ook m’n hoofd over waarom mensen in godsnaam moorden plegen, terrorist worden of anderen van hun spullen of waardigheid beroven, wat bezielt zo iemand! Maar toch: Ooit waren de slechtste mensen normaal. Het zijn in mijn opinie de omstandigheden die iemand maken tot wat ie is en de manier waarop iemand daarmee omgaat. Dus ja, ik geloof er wel in dat mensen van nature goed zijn.

121. Verkies je weleens je werk boven de liefde?

Verkies ik werk wat ik niet heb boven de liefde die ik niet heb. Goh, eitje! Ik ben wel zo iemand die zich vast kan bijten in een project en niet loslaat totdat het klaar is. Ik merk dan soms dat ik echt op een soort eilandje kom te zitten en me afsluit van alles om me heen en alleen nog oog heb voor waar ik mee bezig ben. Als ik een vriend zou hebben, zou je er inderdaad wel van kunnen spreken dat ik mijn ‘werk’ boven de liefde stel soms.

Maar diep in mijn hart, onder al die lagen stoere chick en selfmade woman, huist er ook wel iets van een romanticus in me, iemand die soms, héél soms kan smachten naar een paar armen om zich heen (uiteraard van de juiste persoon) en een knusse avond bij kaarslicht. Want reken maar dat als hij hier aan de deur zou staan, ik alles uit m’n handen zou laten vallen. Een kort en bondig antwoord op deze vraag zou dus luiden: It depends.

122. Waarvoor ben je je ouders dankbaar?

Did I mention selfmade woman? Die onafhankelijkheid en zelfstandigheid (ook in de context van mijn visuele beperking), heb ik grotendeels aan m’n ouders te danken en met name m’n moeder.

Zij moedigde me aan om dingen vooral zelf te doen en te proberen en heeft me nooit overdreven beschermend opgevoed, ondanks dat er wel mensen waren die vonden dat dat juist wél moest, omdat ik tenslotte een ‘kind met een handicap’ was.

Van mijn vader leerde ik belangrijke levenslessen over opstaan en verder gaan en over vrijheid. Mijn vader houdt bijvoorbeeld van vrijheid in de letterlijke zin van het woord: Met een rugtasje de wereld over zwerven. Ik hou van vrijheid in geestelijke zin. Maar heb veel van hem geleerd.

Verder ben ik ze dankbaar voor het bijbrengen van normen en waarden, voor de mooie plekken op de wereld die ik heb mogen zien en de onaflatende pogingen om m’n leven in elk geval tijdens de weekenden leuk te maken, tussen de moeilijke dagen op Bartiméus in Zeist door.

123. Zeg jij altijd wat je denkt?

Eigenlijk wel, ik wind doorgaans geen doekjes om mijn mening, maar het gebeurt daardoor ook weleens dat ik mensen afschrik of pijn doe met mijn directheid. Natuurlijk is dat niet mijn opzet, maar het gaat me erg dwars zitten als ik me niet kan uiten, zeker omdat ik wat betreft de meeste zaken die zich rondom mijzelf spelen nogal een binnenvetter ben en me op dat punt zelden uit.

124. Heb je vaak de tv aan zonder dat je kijkt?

Zelden. Ik ben één van de weinige mensen waarbij niet standaard rond zeven uur de tv aan gaat en vervolgens tot aan bedtijd blijft blèren. Ik zet de tv aan als ik zin heb om iets te kijken, maar ik heb het negen van de tien keer veel te druk met andere dingen om mezelf tijd te gunnen om gewoon maar voor de tv te zitten zonder verder iets te doen.

Eigenlijk is het sinds 2013 dat ik nog amper tv kijk. Ik was toen zo verdrietig door de afwijzing van R, dat ik geen tv wilde kijken omdat ik er slecht tegen kon om dingen te zien die me mogelijk aan hem deden denken. Die periode heeft uiteindelijk ruim drie maanden geduurd en ik wende aan het niet tv kijken. Sindsdien vergeet ik het gewoon om ‘m aan te zetten.

125. Welk oud zeer heb je?

Behalve het feit dat ik nog steeds de gevolgen heb van de nare jaren in Zeist, is bovengenoemde R. stiekem toch wel oud zeer. Het heeft me een volledig jaar gekost voordat ik tegen mezelf kon zeggen dat ik echt over hem heen was. Dat was dus niet eens na zijn afwijzing, maar nadat hij uit Gorkum vertrokken was en ik hem nooit meer zou zien, ik was daar echt kapot van.

Inmiddels heb ik dat naast me neer gelegd en is er zelfs iets wat verdacht veel op verliefdheid lijkt voor een andere man, maar R. blijft mijn zwakke plek. Ik kan nog steeds z’n gezicht voor me zien of zijn stem horen als ik aan hem denk. Hij was zo speciaal voor me en dat zal hij ook blijven. Ik ben ook nog steeds heel blij met ‘t sterretje wat ik als aandenken aan hem liet zetten.

126. Wat koop je van je laatste tien euro?

Turkse pizza. :-) Al heb ik er voor dat geld wel vier!