De laatste dag van 2017 is aangebroken, dus traditiegetrouw verschijnt het grote jaaroverzicht. Een terugblik op het afgelopen jaar. Eigenlijk net zoiets als mijn jaar in foto’s, wat je gister al hebt kunnen zien, maar dan meer als een verhaaltje, een terugblik in tekstvorm.

Dit jaar heb ik weer het nodige meegemaakt. Leuke uitjes, mooie fietstochten en veel creativiteit, maar ook gitzwarte dagen en emotionele dieptepunten. Ik ben mezelf ook nogal tegen gekomen. Mijn rotsvaste geloof dat de menselijke geest oneindig flexibel is, blijkt helaas niet te kloppen. Er is een limiet, een harde les.

Geleerd heb ik ook. Om nog beter mijn grenzen aan te geven. En dat het weleens tijd wordt om mezelf op de eerste plaats te zetten, in plaats van altijd een ander. Met die wetenschap ga ik het nieuwe jaar straks in. Er gaan meer dingen veranderen, deze lijn ga ik doorzetten. Nu in elk geval nog één keer terugblikken naar het afgelopen jaar. Nog één keer herinneringen ophalen en over je schouder kijken. En dan? Boek dicht en voorwaarts. Het nieuwe jaar in.

januari

Een koude eerste maand van het jaar, zoals het hoort in de winter. Kwakkelwinters hadden we al genoeg gehad. Ondanks het koude maar wel vaak mooie weer, liep ik ruim 160 km en fietste ik ook regelmatig een eind door de polder. Nadat het de laatste twee maanden van 2016 niet echt lekker ging, was ik blij en dankbaar dat het, wel met de nodige inzet overigens, nu iets beter ging.

Op 7 januari lag er sneeuw en ondanks de opgegeven code oranje, reed ik met Martin naar Wijk en Aalburg om het Volkswagenmuseum genaamd De Wolfsburcht te bezoeken. Verder vierde ik mijn verjaardag, raakte ik verslingerd aan de Britse TV serie Poldark (en de hoofdrolspeler), had ik een feestje in Wernhout, klauterde ik door een natuurgebied wat ik nog niet kende en had ik voor de zestigste verjaardag van m’n moeder een verrassingsontbijt gemaakt, waarvoor ik 28 januari in alle vroegte met de taxi naar Andel reed.

Een dag later lag ik van het ene op het andere moment in het ziekenhuis met torenhoge koorts. Iets wat begon als een ordinaire maar wel erg heftige griep, maar uitmondde in iets waar ik nog altijd geen exacte benaming voor weet. Ik herkende mijn eigen huis amper, ben twee maanden lang non-stop duizelig geweest en kon niet meer functioneren. Iets simpels aps praten, lezen en schrijven ging moeizaam en mijn hoofd was een complete puinhoop.

Ik ontwikkelde ook voorkeuren voor dingen waar ik anders geen bovengemiddelde interesse in had. Ik dronk opeens liters tomatensap, voelde de drang om te schilderen (nooit eerder gedaan), moest en zou elke dag de Metro (krantje) halen op het station, wilde alleen maar zwarte broeken dragen (wat ik ook 2 maanden lang volhield) en ik had iets met rijstwafels en grapefruit.

februari

Omdat ik ziek was, een rustige maand, waarin ik weinig buiten kwam en ook niet al te veel foto’s maakte. De eerste twee á drie weken ben ik sowieso amper buiten geweest. Boodschappen liet ik thuisbezorgen, een blokje om met Bas was het hoogst haalbare. Ik bracht hele dagen op de bank door onder 2 dekens en verheugde me de hele week op die ene keer per week (donderdag) dat ik iemand op bezoek kreeg. Ik maakte knipselteksten van de stapel Metro’s die ik inmiddels in het oud papier had liggen en zag verschillende mooie zonsondergangen.

maart

In grote lijnen, ging het stukje bij beetje beter. Ik begon voorzichtig aan iets langere wandelingen te maken, maakte ook weer meer foto’s ondanks dat ik nog altijd duizelig was en ik moest helaas ook voor een onderzoek naar het ziekenhuis, wat weer voor een terugval van een paar weken zorgde. Verder was ik opvallend veel in de buurt van de rivier te vinden, ook een voorkeur die ik in deze periode ontwikkelde. De eerste tekenen van het voorjaar werden zichtbaar en ik stapte ook voor ‘t eerst weer eens op de fiets. Ook kwam ik voor het eerst de stad weer eens uit, eerst een oversteek naar Woudrichem, maar eind van de maand ook weer eens neer Leerdam.

april

Een fijne lentemaand wwaarin ik me weer aardig ‘de oude’ voelde en dat vierde met heel wat lange en mooie fietstochten. Ik bezocht Slot Loevestein en omgeving met m’n stalen ros, de Biesbosch, de Orchideeënroute in Heukelum en wat andere gebieden in de regio. Ik maakte veel lentefoto’s, begon met afvallen, ging een middag naar Sliedrecht en liep met Bas via de Merwedebrug van Gorinchem naar Woudrichem en weer op een andere dag naar Arkel.

mei

Ook in mei was ik elke dag buiten te vinden. Ik genoot van diverse mooie zonsondergangen en legde wederom een paar honderd kilometer af met de fiets. Ik bezocht met m’n maatje uit het Westland Fort Vuren en ook de oude steenfabriek, waar ik nog niet eerder was geweest en liet een nieuwe tattoo zetten (een klein maantje op mijn pols). Verder ging ik naar IKEA in Breda en de Havendag in eigen stad, De hangmat werd weer van stal gehaald en ik vinkte iets van mijn bucketlist af, namelijk naar de binnenstad van Utrecht fietsen. Een rit van zo’n 80 km.

juni

Begin juni maakte ik mijn eerste kajak-tochtje van het jaar, uiteindelijk zouden het door de vrij natte zomer, maar twee worden. Ik ging met Martin naar een feestje in de tent in Nieuwendijk en naar een oldtimerfestival in Prinsenbeek, wat niks voor bleek te stellen. Weer zat ik heel wat uren op de fiets en sowieso ook goed in m’n vel.

Leerdam, Biesbosch en Slot Loevestein kwamen ook weer aan de beurt voor een bezoekje, eveneens als het ziekenhuis in Rotterdam, waar ik voor de jaarlijkse controle naartoe moest. Een paar avonden verkeer regelen voor de avondvierdaagse in Sleeuwijk, véél zonovergoten uurtjes in mijn hangmat en afvallen ging ook top. Wat een maand!

juli

De maand begon zo goed, maar kreeg al vrij snel een vrij nare wending waardoor ik me weer een aantal weken behoorlijk slecht voelde. Desondanks is zoiets voor mij nooit een excuus om maar passief op de bank te gaan zitten kniezen. Een ander lost niks voor je op, dus lekker zelf aan de bak. Ik zat dezelfde avond nog in de Biesbosch, waar ik een verlaten huisje ontdekte, waar ik later nog eens naartoe ben gegaan. De wens om meer van dit soort gave urbex locaties te bezoeken, is hierdoor alleen nog maar gegroeid.

Verder probeerde ik, ondanks dat afvallen goed ging, een maand lang koolhydraat-arm te eten en ben ik regelmatig met Martin op pad geweest. Autoritjes door de regio en een aantal dagjes uit, zoals het Dolfinarium, Scheveningen en het Louwman museum. In deze maand fietste ik sowieso elke dag. Ik had een nieuwe racerondje wat ik elke dag wilde (lees: moest) doen.

augustus

Een spontaan treinreisje naar Sliedrecht laat op de avond, naar Beekse Bergen en de Biesbosch. Weer heel wat fietskilometers en de veertiende verjaardag van Bas, wat traditiegetrouw gevierd werd met een pannenkoek bij de Pannenkoekenbakker in Woudrichem. Ook ging ik samen met mijn trouwe viervoeter een dag naar Zeeland.

We bezochten Veere en Middelburg op een mooie zomerdag. Verder ben ik een avond wezen bowlen, had ik vanuit het niets een mysterieuze wond in mijn nek en sloeg ik het zomerfeest dit jaar volledig over. Ik ging weer eens wandelen op het prachtige landgoed Mariënwaerdt en een dag later met een kennis rondstruinen en fotograferen in Dordrecht. En last but not least, natuurlijk weer aardig wat af gefietst en gewandeld!

september

Qua activiteiten, een relatief rustige maand, al was er op het persoonlijke vlak wel wat stress. Wel beklom ik na een aantal jaren de Grote Toren weer eens en maakte van bovenaf de nodige foto’s. M’n moeder wilde ook weleens rond kijken bij het mooie landgoed Mariënwaerdt, dus gingen we dit keer samen. Verder kwam ik sinds lange tijd weer eens in Den Bosch, ook al was dat dan midden in de nacht, ik maakte wat foto’s in de mist en besloot te stoppen als columnist voor AD Rivierenland. Op 30 september stond mijn allerlaatste tekst in de krant.

oktober

Niet mijn beste maand. Bas liep al een tijdje mank en na een bezoekje aan de dierenarts, bleek hij artrose te hebben. Ook nam ik na lang twijfelen een beslissing die me erg moeilijk viel en waren er nog een aantal andere dingen die ervoor zorgden dat ik slecht in mijn vel zat. Werk aan de winkel dus. Ik leidde mezelf af met creatieve projectjes. Van een meubeltje voor Bas zodat hij op hoogte kon eten, tot beestjes gemaakt van badstof sokken en illustraties op de computer.

Verder ging ik met Bas naar het Lingebos en het pannenkoekenrestaurant ernaast, genoot ik van mooie kleuren in de natuur, ondanks dat de herfst niet mijn favoriete seizoen is. Ik ging met Martin naar een 80s party en ontdekte een leuk koffietentje tijdens een bezoekje aan Leerdam.

november

Gelukkig voelde ik me langzaam weer wat beter en was het niet meer nodig om mezelf continue bezig te houden. Ik moest voor een hoorzitting naar Rotterdam, bezocht bij tuincentrum Avri in Dongen de kerstshow, begon aan een positivity diary (gratitude journal), bakte kruidnoten en had wekenlang last van jeuk, wat uiteindelijk netelroos bleek te zijn, waar ik nog altijd niet vanaf ben.

december

De eerste december in jaren, dat ik me behoorlijk oké voel. Zelfs mijn kerstdagen waren leuk, wat in mijn geval uitzonderlijk is. Ik keek naar leuke programma’s op tv, maakte foto’s in de sneeuw, deed een kerst-fotoshoot voor Martin en fietste verschillende keren rond in de winterkou. Ik nam een kijkje bij Winter Wonder Woudrichem en ging twee keer met m’n moeder uit eten. Al met al een prima maand om het jaar mee af te sluiten.

Wat was het mooiste moment van jouw 2017?