Twee dagen geleden, op 12 januari, was ik jarig. Omdat ik vanwege werkzaamheden in huis een rommelige week had, besloot ik m’n verjaardag uiteindelijk naar de zaterdag te verplaatsen, zodat ik er zeker van zou zijn dat ik geen werklui over de vloer had terwijl ik met visite in huis zat. Alleen was dit ook de week van dingen die last minute veranderen. Het slot van het liedje was dat ik vrijdag uiteindelijk tóch geen bouwvakkers in huis had, maar dus ook geen visite.

Uiteindelijk had ik dankzij een originele actie van m’n moeder, toch iets leuks op m’n verjaardag zelf. Ze had het idee geopperd om een pannenkoek te gaan eten bij de Pannenkoekenbakker in Woudrichem en nadat ik heel kort tevoren te horen kreeg dat de werkzaamheden van vrijdag tot nader orde niet doorgingen, zijn we bij Slot Loevestein gaan wandelen. Een plek waar ik sowieso nog graag naartoe wilde vanwege het hoge water, wat ook daar heel goed te zien is en het terrein in een bijzondere watervlakte met duizenden kwetterende vogels verandert.

Tot mijn grote verbazing kwam er, eenmaal bij Loevestein, een boodschappentas tevoorschijn met daarin een doos met Bossche bollen, een thermoskan koffie, servetjes, een ‘tafelkleedje’ en zelfs handdoeken als ‘kussens’ om een natte of koude derriere te voorkomen. En daar zit je dan in je winterjas en met handschoenen te picknicken aan een stenen tafeltje. Warme koffie met melk plus gebak, terwijl je je praktisch tussen het water bevindt. Geniale actie. :-)

Picknicken met Bossche bollen

Na wat rondgelopen te hebben, waarbij ik ook wat foto’s maakte en we een groep Konikpaarden tegen kwamen die zich zonder problemen van dichtbij lieten bewonderen, stapten we weer in de auto, om even later in de weldadige warmte van het pannenkoekenrestaurant binnen te stappen voor een lekkere pannenkoek. Uiteindelijk was ik om kwart over zes thuis.

Op zaterdag kreeg ik alsnog mensen op bezoek. ‘s Middags en ‘s avonds kwamen er een aantal. Ik heb weinig vrienden, kennissen en familie, dus meestal zijn het tussen de 6 en 9 mensen die ik, verspreid over de dag, op bezoek krijg. Niet erg, een huis vol mensen word ik nerveus van en dan ben je vooral aan het cateren, dan dat je je echt jarig voelt. Kwaliteit boven kwantiteit.

Het was hoe dan ook gezellig, we aten gebak en dronken koffie en ik ben enorm verwend met leuke en mooie cadeau’s. Zo kreeg ik een HEMA cadeaukaart, lekker spul voor onder de douche, een lichtbox in de vorm van een tekstwolk waar je op kunt schrijven, een elektrische koffiemolen, bonbons, een latex hoofdkussen, twee koffiebekers en geld voor een barista workshop, iets waar ik volgens mij al twee jaar over roep dat ik dat zo graag eens wil doen.

De laatste ging ‘s avonds om 11 uur naar huis en daarna ben ik vrijwel meteen naar bed gegaan, om vervolgens het klokje rond te slapen. Hieronder een selfie die ik op de dag na m’n verjaardag maakte. Ik moet zeggen dat ik er beter uit heb gezien, maar ik slaap al een poos erg slecht en niet meer dan gemiddeld 3 uur per nacht. Daar word je niet bepaald knapper op. :-)

Slag in m’n haar