Ik hou van tags en andere vragenlijstjes. En vind het zo nu en dan ook leuk om gewoon zelf wat random feitjes over mezelf bij elkaar te sprokkelen en op mijn blog te gooien. Niet omdat ik mezelf nou zo’n geweldig mens vind waarvan ik denk dat iedereen alles wil weten, maar omdat ik dit soort feitenlijstjes op andere blogs ook altijd leuk om te lezen vind. Elk mens is weer heel anders en het is leuk en soms ook grappig om te lezen hoe een ander over bepaalde dingen denkt, bepaalde gewoontes heeft of waar iemand bang of juist héél blij van wordt!

In december 2012 schreef ik al zo’n feitenlijstje en eind 2017 nog eens. In januari 2012 was er al een lijstje met 17 gekke feitjes over mij, die eerst op de Over Mij pagina hebben gestaan. En als onderdeel van de 30Days Challenge die ik in 2014 deed, hoorde daar ook een blogpost met maar liefst 20 random facts bij. Of er dan nog wat over blijft om over te schrijven? Natuurlijk wel!

1. Ik lust geen cola (meer)

Jaren geleden ben ik gestopt met het drinken van frisdranken. Ik leef qua vochtinname eigenlijk zo’n beetje op water en melk met zo nu en dan wat koffie, thee of sap tussendoor. De reden dat ik gestopt ben is omdat er belachelijk veel suiker in zit. Het is niet zo dat ik zo extreem gezond leef dat ik geen korrel suiker aanraak, maar van frisdrank ben ik sindsdien toch af gebleven.

Ik heb het overigens wel altijd in huis voor visite. Die ene keer dat ik uit nieuwsgierigheid eens een slok cola proefde, vond ik het ronduit smerig. Het was niet dat ik er vroeger liters van dronk, maar ik vond ‘t toch altijd best lekker. Niet meer dus… :-)

2. Ik heb soms agressieve trekjes

De meesten die mij kennen of oppervlakkig meemaken, zullen me waarschijnlijk bestempelen als een rustig, ingetogen en vredelievend persoon. Dat ben ik ook zeker. Een driftkikker ben ik ook niet. Maar die paar keer dat ik echt heel, héél boos word, komt daar toch een behoorlijke portie onvervalste agressie bij kijken. Dit komt bij mij bijna altijd vanuit frustratie of onrecht.

Gelukkig beschik ik over voldoende zelfbeheersing om dat nóóit op een persoon of dier te uiten, maar telefoons, keukenkastjes, muren, deuren en losliggende spullen moeten het dan behoorlijk ontgelden. Eerder slikte ik alles in, maar dat werkt niet. Opkroppen van agressie is schadelijk voor je systeem. Ik heb in een periode dat ik veel last van agressie had, gedacht om cardioboxing te gaan doen (dat zou ik ergens nog steeds wel willen), maar ik werd niet geschikt bevonden door de sportschool die dat gaf, dus dan houdt het op.

3. Ik koop soms spullen om te fotograferen

Ondanks dat ik doorgaans voornamelijk natuur- en stedelijke taferelen fotografeer, hou ik ook e-norm van de welbekende flatlay stijl die je ook veel op Instagram ziet. Bij dit soort foto’s is het leuk om met ‘props’ te werken en dan wil het weleens gebeuren dat ik iets koop, alleen voor foto-doeleinden. Dure spullen zijn dat nooit, maar ik geef er soms dus wel geld aan uit.

Anderzijds koop je ook spullen als decoratie-item en daar doe je helemaal niks mee, behalve leuk neerzetten, dus dan is dit in zekere zin nog best nuttig en ik gebruik het regelmatig. Zo ben ik fan van de placemats met houtmotief van Xenos, heb ik een doos vol met spullen als houten letters, een glazen bol, witte kussenslopen, een krijtbordje en een houten ketting, veren met spray-paint en nog wat andere troepjes die ik verzameld heb zonder ze te hoeven kopen. Ik vind het gewoon heerlijk om lekker creatief met zo’n foto bezig te zijn.

4. Groen is mijn nieuwe favoriet

In één van de in de intro gelinkte feitenlijstjes, beweerde ik dat ik niet van kleur hield. Ik droeg in die tijd inderdaad bijna alleen kleding in zwart en grijstinten. Niet omdat ik geen kleur durfde te dragen, maar ik vond er gewoon geen reet aan. Echt kleurrijk zal ik nooit worden, maar er zijn nu wel meer kleuren aan mijn garderobe toegevoegd. Groen is de meest opvallende nieuwkomer. Het begon met een voorliefde voor legergroen, inmiddels heb ik ook items in een mosgroene kleur en wat andere tinten. Ik vind het oprecht mooi en het staat me ook goed.

Groene trui van HEMA

5. Ik heb een hekel aan het woord influencer

Ik heb het idee dat leven en met name het deel dat met online-zijn te maken heeft, steeds nepper en oppervlakkiger wordt. Mensen noemen zichzelf influencer om zo hip en populair mogelijk te lijken, volgers voor social media kun je tegenwoordig kopen, wat ingezet wordt om nóg populairder te lijken en daar vervolgens flink mee te cashen. Hoezo lekker oppervlakkig!

Bijna geen enkele vrouw staat nog zonder flatterend filtertje op de foto en alles lijkt alleen nog te draaien om geld en zo goed/mooi/populair/hip mogelijk zijn. Alsof dat het belangrijkste is in het leven. Omdat ik veel meer waarde hecht aan de basale dingen in het leven, vind ik dit een nogal verontrustende ontwikkeling en daarom heb ik dus een pesthekel aan woorden als influencer.

6. Ik ben graag alleen

Waar de meesten het woord ‘gezellig’ associëren met het samenzijn met andere mensen, ben ik juist graag alleen. Ik heb een paar vrienden die ik regelmatig zie of spreek en met m’n moeder ga ik ook weleens iets doen, maar ik kan net zoveel genieten van alleen zijn en dat ben ik ook nooit zat. Ik weet me doorgaans prima te vermaken in mijn eentje, vind het ook belangrijk dat je het ook alleen naar je zin kunt hebben en sommige dingen zoals bijvoorbeeld winkelen en fietsen, wil ik zelfs het allerliefst in m’n eentje doen.

7. Mijn favoriete eten is een zuurkoolschotel

Ik denk dat bij de meeste mensen, dingen als friet, pannenkoeken, pizza en tegenwoordig sushi, toch wel op nummer één staan als het gaat om favoriet eten. Natuurlijk lust ik dat ook wel (pizza in mindere mate en sushi moet ik niks van hebben), maar wat ik écht ‘t liefst eet, is een zuurkool-ovenschotel met aardappel(puree), gehakt en banaan.

Mijn moeder maakte die vroeger speciaal voor m’n verjaardag en zelf schuif ik ook weleens een schaal in de oven. Al is het best verbazingwekkend dat ik het hooguit 2 keer per jaar maak, terwijl het heel makkelijk en snel klaar is en zó lekker. Ik denk dat dat iets te maken heeft met speciaal blijven. :-) Dingen als friet en pannenkoeken eet ik overigens ook maar zelden. Eens in de twee maanden of zo. Ik probeer doorgaans verantwoord (maar ook lekker) te eten en dat soort dingen bewaar ik voor ‘af en toe’.

8. Onafhankelijk zijn vind ik extreem belangrijk

Als kind ben ik altijd gemotiveerd om zelfstandig te zijn en dingen zelf te doen. Waarschijnlijk ook met het oog op mijn visuele beperking. Als volwassene heb ik dat naar een nog hoger level getild en is onafhankelijkheid zo’n beetje my middle name. Ik wil (bijna) alles zelf kunnen, vraag zelden of nooit om hulp en als ik dat doe voel ik me dom en zelfs beschaamd. Terwijl andere mensen mij vaak genoeg om hulp vragen en ik dat ook niet raar vind.

Het is haast een soort sport geworden om op alle vlakken (dus ook emotioneel), zo onafhankelijk mogelijk te zijn. Soms is die drang wat op het ongezonde af, maar zolang ik er niet al te veel last van heb, vind ik het prima. Als ik mezelf vergelijk met andere slechtzienden, merk ik dat die drang naar dingen zelf doen en eerst proberen voordat je besluit dat het niet lukt, me wel veel heeft gebracht. Ik gebruik geen hulpmiddelen en denk nooit ‘dát kan ik niet’. In zekere zin huist er wel faalangst in me, maar tot nu toe vind ik dat het me meer voordelen dan nadelen brengt.

9. Ik heb een hekel aan massagedrag

Zie je één iemand met een jas-met-bontkraag, van die lelijke Adidas badslippers of een crop top, dan kun je er prat op gaan dat er binnen de kortste keren hele volksstammen mee rondlopen. Precies dat is waar ik een hekel aan heb. Het is weleens gebeurd dat ik een leuk jurkje had waar ik erg blij mee was, vervolgens niet één, maar twee andere vrouwen in hetzelfde kledingstuk rond zag lopen en het daarna nooit meer heb gedragen.

Ik hecht veel waarde aan authenticiteit. Alles wat een ander heeft, wil ik juist niet hebben. Nu heb ik niet het budget om exclusieve items te kopen en ben ik net als veel andere mensen fervent afnemer van zaken als H&M, Bristol en HEMA, maar het gaat me meer om de grote populaire trends waar vaak zo klakkeloos achteraan gelopen wordt. Zonde!

10. Bij mij gaat veel in fases

Ik ben geen wispelturig persoon, altijd standvastig, maar best een aantal dingen komen bij mij echt in fases. Bloggen is daar een mooi voorbeeld van. Soms ga ik opeens weer vol overgave aan de slag en een paar maanden later kan de zin opeens weer over zijn en laat ik het links liggen. Ik heb ook regelmatig interesses die als een prachtige bloem opbloeien, waar ik héél intensief en met veel plezier mee bezig ben en dan opeens gaat het toch weer vervelen en laat ik het vallen.

Ik ben iemand wiens geest continue geprikkeld moet worden, anders haak ik af. Het is meestal dus meer een kwestie van niet genoeg uitdaging ergens in vinden, dan gewoon geen zin hebben. Eén van de redenen dat ik school vroeger saai vond, was vooral omdat ik met gemak en zonder al te veel moeite hoge cijfers haalde en de lesstof geen enkele uitdaging voor me vormde.