Mensen roepen weleens dat de eerste twee maanden van het jaar en met name januari ‘net zo lang duren als een heel jaar’, maar daar heb ik nooit last van. Ik ben altijd blij met januari, omdat het gesodemieter genaamd Feestdagen voorbij is.

Daarnaast staat deze maand voor mij altijd in het teken van verjaardagen, al zijn er daar nog maar twee van over (m’n moeder en ik). Dat we vandaag aan week 8 begonnen zijn, bewijst toch wel dat de dagen als vanouds voorbij vliegen!

Week 7 was overigens wederom een vrij rustige week. Ik ben inmiddels helemaal opgeknapt, maar doordat ik druk bezig ben achter de schermen van m’n blog en het weer zich ook niet echt leende voor uitstapjes of lange wandelingen, heb ik weinig bijzonders gedaan of meegemaakt. Desondanks heb ik wel weer een paar foto’s die ik je graag laat zien in dit artikel.

maandag 10 februari

Deze week stond vooral in het teken van (alweer) aan mijn blog werken. Ik schreef wat artikelen met de mooiste Instagram foto’s, iets over Valentijnsdag en sinds lange tijd weer eens een nieuw lijstje glimlachmomentjes, maar de meeste uren zitten toch wel in werk achter de schermen.

Niet-werkende links verwijderen, oude artikelen optimaliseren, foutjes uit code en tekst halen (ondanks dat ik naar mijn idee behoorlijk foutloos schrijf, vond ik met name in oudere artikelen toch wel de nodige tikfouten), kleine tweaks, de lijst is praktisch eindeloos. :-)

Verder maakte ik een foto van het hoog water met dramatische lucht erboven en bedacht ik een simpele oplossing voor het organiseren van mijn zaden en pitten. Om ze in voorraadpotjes te doen vond ik teveel plaats in beslag nemen en ook tijd:

Elke ochtend tig potjes open en dicht moeten doen is niet handig. Ik kocht onlangs bij de Action een doosje metalen clips én een klein kunststof mandje, samen voor nog geen twee euro en dat werkt ideaal.

dinsdag 11 februari

Het water stond nog steeds vrij hoog en ik maakte daar deze foto van. Dit was overigens niet bij de Merwede maar het terrein achter de Dalempoort. Waar ik eigenlijk nooit meer kom omdat ik daar iets teveel vervelende situaties heb meegemaakt met loslopende honden die Bas lastig vallen en honden-eigenaren die daar niks aan doen of vinden dat je niet moet zeuren.

Ik heb een oude hond die daardoor meer kwetsbaar is en ondanks dat Bas altijd heel graag naar dit terrein wilde, neem ik geen risico meer. Er zijn genoeg andere plekken waar hij lekker kan lopen. Los lopen mag en kan hij toch niet (meer). Met zijn verminderde zicht en gehoor en mijn slechte ogen is dat echt vragen om problemen. Gelukkig was er dit keer geen hond te bekennen.

Boom met natte voeten

donderdag 13 februari

Ik was de laatste dagen van de afgelopen week duidelijk in een creatieve bui en dat begon met dit kaartje. Ik heb Poolse buren die een dochtertje van drie hebben. Dat zijn overigens ook de enige buren die ik best regelmatig spreek. Ik mag ze graag. Ondanks de vooroordelen over Polen, zijn dit echt nette mensen die een leuk jong gezinnetje vormen samen.

Ondanks dat ik niet bepaald dol ben op kinderen, maak ik voor hun dochtertje een uitzondering, want het is echt een lief en rustig kindje en ze is gek op Bas en daar ook heel lief en zachtaardig voor. Ik vind kinderen die ruw zijn met dieren echt vreselijk en hoop stiekem altijd dat het dier in kwestie eens lekker bijt of krabt om ze zulk wangedrag héél rap af te leren.

Enfin, ik wist toevallig van de buurman dat het meisje op 13 februari drie zou worden en ik had, gewoon voor de aardigheid, zo’n boekje met oefenwoordjes voor haar gekocht en een leuk kaartje ontworpen en geprint en dat in hun brievenbus gestopt.

Kost een heel klein bedrag en een beetje inkt, maar die mensen waren er hartstikke blij mee, bleek de volgende dag. Maar ook al zou ik er nooit iets van horen, doet dat niets af aan mijn plezier. Ik vind het oprecht fijn om met een klein gebaar iets voor iemand te doen, al moet je met zulke dingen wel uitkijken, omdat mensen in het verleden op grote schaal misbruik hebben gemaakt van het feit dat ik graag help en nooit ergens iets voor terug verwacht.

Verder zag ik in de stad deze superleuke blouse op een paspop hangen. Het is echt dé perfecte geruite blouse en ik zou ‘m graag willen, maar €40 voor een blouse vind ik écht teveel geld. Het is nog niet eens een merk of zo. Ik moet zeggen dat ik in dit boetiekje sowieso nooit iets koop omdat de kwaliteit vaak niet echt in verhouding is met de prijs. Dat houdt me dus ook al tegen.

vrijdag 14 februari

Valentijnsdag! Zoals ik in de intro al vermeldde, schreef ik daar dus ook iets over op mijn blog en daarbij kon je de eerste foto in onderstaande collage ook al zien. Verder maakte ik opnieuw een kaartje, dit keer voor de eigenaresse van DeliFrance die op deze dag 50 jaar werd, iets waar ik overigens hier ook al over schreef.

Verder ben ik bij de kapper geweest (donderdag al) en maakte ik vrijdag een foto van het resultaat. Een stuk korter (iets met slechte punten), maar het wordt vanzelf weer langer en ik vind dit ook best leuk staan. Er zijn sowieso tegenwoordig best veel mensen en vooral ook jonge meiden met een dergelijke haarlengte, dus het is niet gelijk zo middelbare leeftijd-achtig. :-)

‘s Avonds ging de bel en stonden de eerder genoemde buren voor de deur met een bordje cake als bedankje voor het kaartje en cadeautje voor hun dochter. Daar schreef ik trouwens óók al over in dit artikel. Superlief! En met de post kwam een Valentijnskaartje van m’n moeder. Die eigenlijk stiekem donderdag al kwam door een inschattingsfoutje, maar dat doet er niet toe. :-)

Dat was alles. Meer tekst dan foto’s deze keer. :-) Ik heb trouwens de overige dagen van de week niet genoemd, omdat ik niet meer precies weet wat ik toen heb uitgevoerd en dat ongetwijfeld niet veel anders zijn geweest dan tijd doorbrengen met werken aan m’n blog, wat rondjes lopen met Bas en hier en daar wat boodschappen doen. Het was écht een vrij saaie week eigenlijk, maar desondanks heb ik me prima vermaakt.