De laatste tijd heb ik echt weer zin om artikelen voor mijn blog te schrijven, alleen vind ik het momenteel wat lastig om inspiratie te vinden. Het liefst zou ik elke nieuwe tekening gemaakt in ProCreate laten zien omdat ik daar nog altijd heel erg enthousiast over ben, maar dat gaat voor bezoekers misschien wat snel vervelen.

Nu we middenin de coronacrisis zitten kom ik ook amper buiten, wat inhoudt dat ik ook amper foto’s maak. Want dat is toch wel iets wat ik voor 80% buiten de deur doe. Dan moet je dus wat anders verzinnen en ondanks dat ik eigenlijk niet voor de derde keer in pakweg een maand of twee een soort van ‘work in progress’ artikel wilde doen en zeker niet over dingen die nog niet eens kláár zijn, is dat dus precies wat je nu aan het lezen bent. :-)

Safety first

Veiligheid heeft momenteel voor veel mensen een heel andere lading gekregen. Het gaat niet langer in de eerste plaats over situaties die bijvoorbeeld met het verkeer te maken hebben, je werkomgeving of een lastige bergbeklimming. Het gaat opeens over handen wassen, wel of niet dingen aanraken en mensen op afstand houden.

Op internet bestaat er ook een onderscheid tussen wel en niet veilig en dat heeft weer met heel andere dingen te maken. Zoals je misschien wel is opgevallen, heeft het overgrote deel van de websites tegenwoordig een slotje. Wat betekent dat je deze sites veilig kunt bezoeken zonder dat je bang hoeft te zijn dat hackers je gegevens kunnen stelen. Dat geeft de mens vertrouwen!

Neveneffect van zoiets is alleen wel, dat sites zonder slotje niet per definitie onveilig zijn, maar wél als zodanig worden gezien door Google en internetbrowsers. Die dat ook nog eens op een zeer expliciete manier doen, waardoor mensen geloven dat je alles zonder slotje maar beter kunt mijden omdat het waarschijnlijk vol zit met malware, hackers en andere rotzooi.

Op die manier wordt je website al snel als erg onaantrekkelijk gezien en dat ga je hoe dan ook merken op een negatieve manier. EstrellaWeb had ook geen slotje, omdat zoiets simpelweg een SSL certificaat vereist waar je voor moet betalen. Zo zijn de feiten nu eenmaal. Je kunt er ook zelf één installeren. Maar dat vraag de nodige technische kennis (die ik in principe wel heb) en ook de mogelijkheid om verbinding te maken met SSH. Wat de meeste hosters blokkeren.

In mijn geval zou de aanschaf van zo’n certificaat betekenen dat ik op een totaalbedrag van €80 per jaar uit zou komen voor mijn complete pakket en voor iemand met een uitkering (moi) is dat een flinke kostenpost. Zeker omdat mijn blog geen enkele vorm van inkomsten genereert en dus alleen maar geld kost. :-) Dus ja, daar moest ik wel stevig over nadenken!

Het punt is dat sites die géén slotje hebben, ook aanzienlijk dalen in ranking op Google en dus minder bezoekers krijgen. Daarbij opgeteld dat mensen je site gaan negeren omdat hij onveilig zou zijn. Ook zijn er steeds meer en vaker functionaliteiten die enkel werken op beveiligde sites en dat betekent dat je er vroeg of laat toch aan moet geloven. Toen mijn hostingprovider op 13 maart een actie met 50% korting op een SSL certificaat had die loopt tot ongeveer het eind van het jaar, ben ik toch overstag gegaan. Dus mijn blog heeft nu ook een slotje!

Logo, header en achtergrond

De oplettende bezoeker is wellicht opgevallen dat mijn logo er opeens iets anders uitziet. Dat kan kloppen. Het is een aangepaste versie van het ‘oude’ logo, alleen ben ik nog niet tevreden en wil ik het toch anders, al moet ik daar nog mee aan de slag. Het is eigenlijk niks voor mij om een voor mijn gevoel ‘onaf’ product met de buitenwereld te delen, maar ik vind deze versie al wel mooier dan de vorige, dus zolang ik nog geen definitieve versie heb, laat ik het zo.

Eigenlijk wil ik ook een andere achtergrond, maar ik weet nog niet precies hoe of wat, dus ook daar moet ik nog over brainstormen en mee aan de slag. Het kan dus zijn dat de vertrouwde roze achtergrond met sterretjes (die ik stug lichtrood blijf noemen in plaats van roze), eerdaags plaats heeft moeten maken voor iets anders. Wellicht wil ik ook weer een header gaan gebruiken in plaats van een ‘all over’ achtergrond zoals nu.

Update

De avond nadat ik dit artikel had geschreven, besloot ik me toch weer op dat logo te storten en opeens was daar toch de stijl die ik voor ogen had gehad. Getekend in ProCreate en vervolgens gevectoriseerd en gefinetuned in CorelDraw. Omdat ik niet helemaal achter de feiten aan wilde lopen met dit artikel, besloot ik dus een update te plaatsen met vermelding van het nieuwe logo, die je uiteraard vanaf nu ook in de header van mijn blog kunt zien. Ik ben er blij mee!

blog Slogan

De laatste verandering voor nu is die van mijn blog ‘slogan’. Ik vind slogan eigenlijk een term die meer bij zakelijke doeleinden past, maar ik weet niet hoe ik het anders moet noemen. Heel lang was de kreet die gepaard ging met mijn blognaam ‘My life. My style. My story’ maar daar wilde ik op een gegeven moment vanaf. Die zin liep niet echt lekker en was een overdaad aan ‘my’. Wég ermee. Vervolgens werd het ‘Everything I love’, maar eigenlijk is dat niet helemaal accuraat.

Rond de tijd dat ik deze bedacht, was het idee dat ik vooral schreef over bijvoorbeeld fotografie, fietsen, mijn huisdieren en creatieve dingen, dus allemaal onderwerpen waar ik van houd. Maar ik schrijf ook over mijn angststoornis, over minder leuke dingen in het leven en bijvoorbeeld nu ook over corona. Dat zijn geen van allen dingen die ik ‘love’, dus wilde ik iets wat meer de lading dekt, maar wat desondanks nog altijd persoonlijk is en bij mij én mijn blog past.

Dat werd dus ‘My life in letters’. Grappig genoeg had ik die slogan al in m’n hoofd gehad, maar op de één of andere manier deels weer verworpen. Totdat ik m’n moeder pas vroeg of ze ook eens wilde nadenken over een pakkende tekst en ze na een halfuur met exact dezelfde quote op de proppen kwam. Tja dat kon geen toeval zijn natuurlijk. Die werd het!

Het woord ‘letters’ kan in dit geval slaan op letters als in karakters die je gebruikt om woorden te vormen (in het Engels wordt dit ook zo gebruikt, denk bijvoorbeeld aan de songtitel ‘Four Letter Word‘ van Kim Wilde), maar ook als in brieven. Alsof ik brieven schrijf aan het internet. Dat vond ik een leuke twist en daarnaast is het een zin die lekker compact is en echt ‘mij’ is.

To be continued…