Op 10 juli beantwoordde ik de laatste vragen uit het boekje met duizend vragen aan jezelf, wat ooit (vijf jaar geleden) bij Flow Magazine zat. Maar na een opruimsessie van mijn boekenkast(je), kwam ik nóg een vragenboekje tegen wat ik aanvankelijk al in de tas voor de kringloop had gedaan, maar waarom niet daar ook iets mee gaan doen!

Dit zijn ‘maar’ 50 vragen, die ik ga verdelen over 10 artikelen. Vijf vragen per keer dus, lijkt me prima. Als ik alle vragen beantwoord heb, kan het dan alsnog naar de kringloop (beantwoorden doe ik hier wel, scheelt een lamme arm van het schrijven), maar dan heb ik er toch nog plezier van gehad! Nu dan op naar de eerste vijf vragen!

#1 Waar ben je trots op?

Op mijn solide karakter, mijn standvastigheid. Het feit dat ik betrouwbaar en eerlijk ben, niet doe aan roddelen of kwaadspreken en mezelf continue bij de les houd. Dat ik heel onafhankelijk ben ingesteld, niet bang uitgevallen, nuchter, behoorlijk zelfredzaam voor iemand met 5% zicht en vooral dat ik intelligent ben. Het klinkt misschien arrogant om te zeggen, maar ik vind domheid echt een afknapper bij mensen. Ik wil wel een normaal gesprek met iemand kunnen voeren.

#2 Wat zijn de meest waardevolle dingen die je bezit?

Qua materie, zijn dat denk ik wel mijn fiets en mijn iPhone. Die fiets misschien nog meer, omdat zo’n telefoon toch wat minder lang mee gaat en dus meer ‘vervangbaar’ is, ook al zijn die krengen tegenwoordig amper meer te betalen. Maar de echte waarde zit ‘m voor mij niet in spullen, maar in gevoel, beleving. Persoonlijke kracht.

Het feit dat ik na heel wat roerige en ellendige jaren eindelijk een plek in het leven heb gevonden waarbij ik doorgaans op een spreekwoordelijk kalm riviertje dobber, is voor mij goud waard. Natuurlijk heb ik mijn angststoornis en mijn slechte zelfbeeld, maar ‘mee leren leven’ is ook een kunst en dat lukt me aardig. Ik ben happy met mijn leven en dat is meer waard dan al het geld in de wereld.

Er is altijd plaats voor verbetering en zeggen dat je jezelf goed vindt, stopt gevoelsmatig dat proces van ontwikkeling.

#3 Wat zijn je beste eigenschappen?

Eigenlijk kan ik je dan doorverwijzen naar vraag één. Ik ben niet zo snel trots op mezelf, vind het ook een beetje een vies woord op de één of andere manier. Ik zal ook nooit van mezelf zeggen dat ik ergens goed in ben, want mijn ervaring is dat er altijd wel iemand klaar staat om dat gevoel direct te ondermijnen. Vooral niet denken dat je ook maar iets kunt of voorstelt. Dus als ik trots ben, doe ik dat vrijwel altijd in stilte.

Karaktereigenschappen zijn dan ook eerder dingen waar ik trots over durf te zijn, meer dan bijvoorbeeld dingen die ik kan, zoals bijvoorbeeld dat tekenen of fotograferen. Er is altijd wel iemand die beter is en het kán altijd beter. Er is altijd plaats voor verbetering en zeggen dat je jezelf goed vindt, stopt gevoelsmatig dat proces van ontwikkeling. Zo van: tot hier en niet verder, ik berust in wat ik kan. En dat wil ik niet.

#4 Welke eigenschappen zou je graag willen bezitten?

Soms zou ik weleens willen weten hoe het is om een goed, of op z’n minst een normaal zelfbeeld te hebben. Al is het maar voor een dag. In de spiegel kunnen kijken en kunnen denken: “Goh, ik zie er best leuk uit vandaag” in plaats van die permanente afschuw en zelfs vaak walging die ik voel als ik ook maar een glimp van mezelf opvang.

Ik heb nooit een normaal zelfbeeld gehad en wat je niet kent, kun je ook niet missen, maar door naar anderen te kijken en te luisteren, weet ik inmiddels wel dat de manier waarop ik naar mezelf kijk, niet bepaald standaard is en zelfs behoorlijk extreem.

Ik zou soms ook wel wat vlotter, leuker willen zijn. Spontaan, als je ‘t zo wilt noemen. Ik heb nooit vooraan in de rij gestaan als het gaat om populair of geliefd zijn, ik ben juist zo iemand die als enige niet uitgenodigd wordt voor feestjes, die altijd buiten de boot valt tijdens gesprekken, die overal een beetje bij hangt. Tussen wal en schip.

Waar dat aan ligt weet ik nog steeds niet. Omdat ik juist content ben met mijn karakter, hoe ik als mens in elkaar zit en dat ik weet dat ik niet één of ander vervelend persoon ben, betrek ik dat gemakshalve vaak maar op mijn uiterlijk. Mensen gaan liever om met aantrekkelijke mensen, dus niet met mij. :-D Een andere reden kan ik niet bedenken.

Ik heb amper mensen in mijn leven en dat is deels een bewuste keuze, deels ‘nood breekt wet’ en eerlijk gezegd voel ik de behoefte aan meer mensen om me heen ook zelden of nooit. Maar het feit dat ik blijkbaar zó anders ben dat ik mezelf daarmee niet bepaald geliefd maak, maakt me weleens onzeker.

Mezelf veranderen om meer ‘in de gratie’ te vallen doe ik overigens niet. Ik heb me lang genoeg aangepast om anderen ‘tevreden te houden’ en dat is dus definitief over. Ik heb geen behoefte aan mensen die mijn waarde als mens niet (willen) zien. Heb ook liever geen enkele vriend of kennis, dan een buslading mensen die alleen met me omgaan omdat ze op de één of andere manier van me kunnen profiteren.

Glazen snoepjes in Leerdam

#5 Welke (slechte) gewoontes wil je afleren?

Ik ben best wel een zoetekauw. Ik eet niet heel veel snoep, koekjes of gebak, maar de strijd is er altijd. Loop ik in de winkel en zie ik bijvoorbeeld een leuke aanbieding van iets wat ik lekker vind, toch die kriebel om het in m’n mandje te mikken. En soms geef ik eraan toe. Met steevast een slechte smoes.

Ja maar ik ben ongesteld, ik heb vandaag zoveel last van angst gehad, het is rotweer en ik wil iets lekkers als ik op de bank zit te lezen, ik voel me rot vandaag. Ik baal daar echt van, zeker omdat ik niet bepaald ben gezegend met een snel werkend metabolisme en bij mij gaat dus ook echt elk pondje door het mondje.

Gezien dat eerder genoemde slechte zelfbeeld is het niet verstandig om aan te komen, omdat ik mezelf zelfs met nul gram overgewicht nog een fatty voel. Dus hoezeer ik ook van m’n leven houd, het is wel een constant gevecht tegen de kilo’s en altijd afwegingen maken wat ik wel of niet kan/mag eten. En compenseren met veel sporten.