Je kent het vast wel: Je hebt je op een projectje gestort en van begin tot eind gaat alles mis wat mis kan gaan. Tegen de tijd dat het allemaal in kannen en kruiken is, ben je alle stress gelukkig weer gauw vergeten en geniet je vooral van het eindresultaat.

Zo’n projectje had ik dus ook en dat heette raamfolie. Het begon allemaal met een brief  van de woningbouw die ik maanden eerder kreeg. Van begin maart tot eind mei zouden werkzaamheden plaatsvinden, onder meer vervangen van de ruiten voor HR++ glas.

Daags voor de dag dat dit gepland stond, kwam ik de buurvrouw tegen. De op handen zijnde werkzaamheden kwamen ter sprake en ze wist te vertellen dat je op zulk glas geen raamfolie schijnt te mogen plakken, vanwege risico op thermische breuk. Kak!

Op internet stond inderdaad hetzelfde verhaal, maar ook dat er wel speciaal raamfolie is voor HR++ glas. Wat niet binnen mijn budget paste. Ik vroeg aan verschillende mensen wat wél kon, maar alle antwoorden stonden zonder meer lijnrecht tegenover elkaar.

Uiteindelijk kreeg ik één of ander opperhoofd van de firma die het glas had gezet aan de telefoon die vertelde dat je gewoon raamfolie kunt gebruiken, zolang je niet je hele raam bedekt en sowieso een kleine ruimte vrijlaat langs de kozijnranden. Mooi!

Ik grapte nog tegen m’n moeder: “Zal je
zien dat deze ook niet hetzelfde zijn.”

Nu ik groen licht had, bestelde ik raamfolie online. Ik had altijd van dat standaard matte folie en wilde nu weleens iets anders, een streepje ofzo. En statisch. Omdat we rond die tijd nog niet konden winkelen zonder afspraak, leek online bestellen me praktischer.

Toen op 3 mei de DHL-bezorger met een zwaar gehavende doos aan de deur stond, bleek daar een geplette rol raamfolie in te zitten. Die ook nog eens anders was dan ik had verwacht. Dat werd ‘m dus niet. Vervelend was ook dat m’n moeder hierheen was gekomen om te helpen met plakken en dus onverricht ter zake naar huis kon.

Wéér online gaan zoeken en iets anders gevonden. En ook weer duurder dan de vorige, waarmee ik op €40 uitkwam voor 3 meter folie. Vond ik behoorlijk veel geld, maar ‘t zou vast heel erg mooi zijn en van betere kwaliteit dan de standaard rolletjes raamfolie die ik voorheen altijd bij de bouwmarkt of woonwinkel scoorde. Dacht ik…

Je voelt ‘m al aankomen denk ik. Nadat deze raamfolie op 7 mei was bezorgd, kwam m’n moeder een paar dagen later wéér naar Gorinchem om te helpen met plakken. Voorheen deed ik ‘t altijd alleen, maar omdat deze direct op maat geknipt moest worden met wat ruimte aan de zijkant, was dat voor mij in m’n eentje wat lastig.

Toen op 3 mei de DHL-bezorger met een gehavende doos aan de deur stond, bleek daar een geplette rol raamfolie in te zitten..

Alle spullen binnen handbereik en klaar om te beginnen, grapte ik nog tegen m’n moeder “Zal je zien dat deze ook niet hetzelfde zijn.” Doelend op het feit dat ik onlangs ergens raamfolie met streepjes had gezien, maar waar elke rol nét anders bleek te zijn. Ik had die grap beter niet kunnen maken, want helaas waren ook deze rollen niet hetzelfde.

Omdat ik wel klaar was met bestellen via internet en m’n moeder niet nóg eens hierheen wilde laten komen voor niks, stelde ik maar een rondje bouwmarkten/woonwinkels voor. Gelukkig zitten die hier allemaal dicht bij elkaar. Ik had al op hun sites gekeken en niets gevonden, maar wie weet dat de fysieke winkels een breder assortiment hadden.

Uiteindelijk kwam ik thuis met streepjesfolie van Jysk. Afgeprijsd voor €5, omdat er een oud artikelnummer op zat (aldus de winkelmedewerker) en eenmaal bij de kassa bleken de rollen zelfs maar €2.50 per stuk te kosten! De grap is, dat het originele plan dus was geweest om raamfolie bij Jysk te halen. Had ik dat gewoon gelijk maar gedaan. 😀