Het heeft lang geduurd, maar sinds 5 juni kun je ook weer binnen terecht bij de horeca voor je natje en je droogje. Dat betekent dat de HEMA lunchroom in Gorinchem waar ik altijd graag kom, ook de deuren weer heeft geopend en ik na al die tijd weer eens van mijn favoriete caramel-cappuccino kan genieten!

Aan het begin van de 2e lockdown had ik me al voorgenomen een illustratie te tekenen die ik op een kaartje aan de lunchroom-medewerkers zou geven als het weer zover was. Voordat ik aan de slag ging met die illustratie en mijn eerste kop koffie daar weer dronk, heeft uiteindelijk nog wel een paar weken op zich laten wachten

Dit is dan het eindresultaat, hij is zelfs beter gelukt dan ik had verwacht omdat het best lastig is iets te tekenen met veel wit erin. Grappig genoeg had ik al die maanden terug al een opzetje gemaakt waar ik uiteindelijk nooit mee verder ben gegaan. Niks voor mij, om dingen maar te laten liggen. Ik ben echt van gelijk doorpakken en niet uitstellen.

Ik heb dat opzetje uiteindelijk verwijderd en ben helemaal opnieuw begonnen. Ook deze illustratie is (uiteraard) volledig met de hand getekend, waarbij ik het opzetten van een schets altijd het minst leuke deel vind. Juist het uitwerken van de details, schaduwen en hooglichten vind ik het allerleukste onderdeel van het hele tekenproces.

Koffie!

Ik teken meestal gewoon uit ‘t blote hoofd, maar voor dingen die ik echt na wil tekenen, kies ik vaak een referentiefoto. Handige in ProCreate is dat je een functie kunt activeren waarbij je een zwevend kadertje boven je werkruimte hebt hangen (een soort pop-up), waarin je een foto kunt laden die je wilt gebruiken als referentie. Handig!

Voor deze illustratie gebruikte ik ook een foto als referentie en wel die hierboven. Deze maakte ik in september 2020. Het leuke van tekenen is dat je er een eigen invulling aan kan geven. Zo heb ik het lepeltje weggelaten omdat ik dat een storend element vond, evenals het rode streepje wat een op het schoteltje gedrukt vorkje voor moet stellen.

De ‘latte art’ (caramelsiroop) op de foto is wat scheef en dat heb ik ‘gecorrigeerd’ in mijn illustratie. Ik heb ‘m getekend met (digitale) waterverf en daarbij één van mijn favoriete brushsets gebruikt, namelijk de Watercolor Maxpack. In dit ‘draadje’ op Twitter kun je overigens twee ‘progress’ foto’s van de illustratie bekijken.

Koffie op een kaartje

Nu de illustratie af was en de temperaturen gezakt (als het zo warm is heb ik echt geen trek in koffie), had ik gister wel zin om koffie te drinken bij HEMA. Caramel-cappuccino uiteraard. En om het inmiddels geprinte kaartje te geven. Stiekem was ik wel benieuwd naar de reactie, want ik denk dat ‘t niet gebruikelijk is dat iemand zoiets maakt voor hen.

De koffie smaakte als vanouds, zelfs zó lekker dat ik later nog een tweede bakkie heb besteld. Mijn ‘koffie-kaartje’ viel in de smaak en de meiden van de lunchroom waren onder de indruk van mijn illustratie, wat mij ook goed deed. “Die ga ik echt ophangen!” zei het meisje die het kaartje van me had aangenomen.

Ik maak of geef kaartjes niet om aandacht of waardering te krijgen, maar omdat ik het fijn vind om mensen met iets leuks en positiefs te verrassen. Maar als je merkt dat het echt gewaardeerd wordt en mensen vinden dat je iets moois hebt gemaakt, is dat hoe dan ook toch wel een mooie opsteker, ook als je het er niet om doet.

Meer illustraties zien? Check mijn artwork pagina.

Wat is jouw favoriete kop koffie?