Zeventien jaar geleden, een paar weken nadat hij z’n eerste verjaardag had gevierd, ging ik hem halen. In Loosdrecht, vlakbij die bekende plassen. En gelijk mee in de trein, waar hij heel onverschrokken in hupte. Zeventien jaar later is hij nog steeds bij me. Een oud baasje met wat typische ouderdomsgebreken, maar nog altijd even lief én eigenwijs!

En vandaag is hij jarig. En niet zómaar een verjaardag. Hij is namelijk achttien geworden. Wat een bizar hoge leeftijd is voor honden, zelfs voor een klein ras zoals Bas. Mocht je het niet (meer) weten, Bas is een Parson Russell: het grote broertje van de welbekende Jack Russell. Eigenlijk waren dit zelfs de originele Jack Russell terriërs, voordat het ras kleiner gefokt werd omdat dit formaat geschikter was voor de jacht.

De leeftijdsprognose voor dit ras is tussen de 13 en 15 jaar oud. Bas is dus al even ‘over de datum’ inmiddels. Elk jaar, elke dag die ik nog samen met hem heb, is een zegening. Dus wordt deze verjaardag ook extra speciaal en ga ik er echt een feestdag van maken!

Pannenkoeken eten

Onder meer met traditiegetrouw naar de Pannenkoekenbakker in Woudrichem voor een feestmaal. Bas is altijd gék op pannenkoeken geweest en ik ging al heel wat jaren samen met hem daar een pannenkoek eten op z’n verjaardag. Ik een normale met iets erop, hij een peuterpannenkoek zonder beleg. Als ze wisten dat hij jarig was, kreeg hij er zelfs een sterretje op en een bakje met hondensnoepjes. Over verwend gesproken. :-D

Persoonlijk had ik ook nog een projectje wat ik af wilde hebben voor z’n verjaardag. In januari tekende ik mijn eerste dierenportret en dat was zó goed gelukt, dat ik spontaan besloot dat ik mijn eigen hondje ook graag wilde tekenen.

Maar omdat portretten tekenen heel intensief én zeer tijdrovend is, kwam dat er steeds niet van en koos ik altijd voor meer lichtgewicht illustraties. Ik was ook bang dat het niet zou lukken omdat Bas z’n vacht grotendeels wit is en dat is lastig om goed te tekenen.

Toch ben ik er afgelopen vrijdag aan begonnen en heb er steeds een tijdje aan gewerkt. Gisteravond was ie klaar. Tien uur en vierendertig minuten tekenwerk en ik moet zeggen dat ik de tekening zelfs mooier vind dan de foto die ik als referentie gebruikte!

Die is van oktober 2016 dus niet heel recent. Maar dit is al jaren één van mijn favoriete foto’s van Bas en ik heb ‘m zelfs op mijn bankpas laten drukken. Overigens heb ik enkel zijn kop getekend (en een stukje borst) en niet z’n hele lijf. Zo’n hondenhoofd alleen is al genoeg werk en sowieso vind ik dat als portret ook een krachtiger beeld opleveren.

En dit is dan het eindresultaat!

Je kunt op het plus-icoontje klikken om tot detailniveau in te zoomen. Hij is haast niet te onderscheiden van een foto, terwijl het niet eens mijn doel was om het super realistisch te maken. Maar op de één of andere manier gebeurt dat blijkbaar vanzelf als je steeds meer kleine details toe gaat voegen en juist details vind ik ‘t leukst om te tekenen!

Ook gebruik van veel verschillende tinten laat zo’n tekening veel meer tot leven komen. De les die ik bij het maken van dit portret leerde, is dat zelfs ‘wit’ in vele gradaties en tonen komt en je in principe elke kleur goed kunt tekenen, zolang je maar op de juiste manier gebruikmaakt van kleurnuances, licht en schaduw. Op deze link kun je ook een timelapse video zien van het hele tekenproces in 1 minuut.

Ik ben in elk geval blij met het resultaat en het feit dat het überhaupt is gelukt. :-) Zoals je hieronder kunt zien, wilde Bas ook wel even bekijken of ik hem goed had nagetekend en zo te zien is hij tevreden. Wij gaan er vandaag in elk geval een fijne dag van maken met veel knuffels, lekker eten en wandelingen (als het niet alweer regent). Quality time!

Doe jij ook iets met de verjaardag van je huisdier(en)?