De afgelopen week kan ik niet beter omschrijven als ‘mat’. Ik had best te lijden onder het aanhoudende slaapgebrek en heb daardoor niet veel bijzonders gedaan. Ondanks dat ik nog wel wat ideetjes had voor nieuwe artikelen, heb ik die ook niet uitgewerkt.

Sinds ik in 2017 een soort burn-out heb gehad, heb ik de irritante eigenschap om veel schrijffouten te maken als ik erg vermoeid ben en dat vind ik heel vervelend en gênant. Dus ondanks dat iets als een tekst schrijven niet de meest inspannende bezigheid is, laat ik dat dan toch liever even achterwege!

dinsdag 17 augustus

De afgelopen week lijkt de herfst al een vroege intrede te hebben gedaan. Veel regen en wind, bruine blaadjes in de straten. Ik heb zelfs hier en daar die typische herfstgeur al geroken. Wel even wat anders dan vorig jaar rond deze tijd!

Maar als je een hond hebt moet je er toch uit, dus wandelde ik met hem in de regen. Bas hoog en droog in de BasMobiel terwijl ik zelfs met m’n regenjas nog natregende. Verschil moet er zijn! Verder nog een foto van mijn arm en Bas z’n poot. We liggen er vaak zo bij.

woensdag 18 augustus

Deze week opvallend veel foto’s van Bas, dus als je niet van honden houdt, kun je nu nog weg klikken. :) Hij is dol op z’n dekentjes en hier lag hij er zó in gewikkeld dat het het leek alsof hij een capuchon op had. Op de tweede foto zie je hem terwijl we lekker an het wandelen waren. Dat gestreepte shirtje vind ik hem ook zo leuk staan!

vrijdag 20 augustus

Donderdagavond had ik wel zin in een wat langere wandeling en dat werd uiteindelijk een rondje van iets meer dan 5 km. Ik haalde nét voor sluitingstijd een Magnum bij de friettent en at die verderop in een parkje op. Op de terugweg zette ik de BasMobiel op de foto op het regenboogpad bij het stadhuis. Kan ik beter overdag doen.

zaterdag 21 augustus

Zaterdag maakte ik de meeste foto’s van de hele week. Nadat ik eindelijk eens best oké had geslapen en vrijdag zelfs de hele middag op bed had gelegen (en geslapen), had ik energie om op pad te gaan en besloot ik spontaan dat ik zin had om samen met Bas met de pont over te steken naar Woudrichem.

De dag begon al vroeg met een uitlaatrondje net na zeven uur, waarbij ik de eerste foto maakte. De tweede foto was een kaartje voor een jarige buur (die ik niet eens ken), die zo vriendelijk was geweest om een briefje in de bus te stoppen dat er mogelijk wat meer geluid dan normaal kon zijn tijdens zijn feestje. Ik vond het een leuk idee om bij hem een zelf gemaakt kaartje in de bus te doen als felicitatie.

De volgende drie foto’s zijn in Woudrichem gemaakt. Het was een leuke en fijne middag en ik heb weer een koffietentje aan mijn favorietenlijst toe kunnen voegen, namelijk het Koffiehûske bij het voetveer in Woudrichem.

Op de laatste foto zie je zes setjes Chalk Ink Pads die ik onlangs bij Action kocht, Ik heb serieus een half jaar op deze dingen geaasd, maar ze waren steeds niet verkrijgbaar en toen ik ze afgelopen week opeens in de winkel zag liggen, heb ik ze gelijk in m’n mandje gemikt. Om de set compleet te maken moest ik nog wel naar het filiaal in Arkel, maar nu heb ik ze alles zes en ben er héél bij mee!

zondag 22 augustus

Niet helemaal mijn dag. Ik werd al verdrietig wakker omdat ik er de laatste tijd steeds vaker aan denk dat Bas al zo oud is en niet het eeuwige leven heeft. Omdat ik onrustig was, had ik zin om iets leuks te doen samen met hem en zaten we niet veel later alwéér op een terrasje, dit keer bij La Blique aan de Langendijk, met uitzicht op de Lingehaven.

Niet lang na thuiskomst moest Bas spugen, ik vermoed van het snoepje wat hij daar had gekregen. Maar omdat ik iets roods in zijn braaksel dacht te zien (het snoepje was wel deels roze), ontstond er spontaan kortsluiting in m’n hoofd en raakte ik overstuur.

Ik heb er zelfs een foto van gemaakt en die aan m’n moeder gestuurd en die zegt dat ze zeker weet dat ‘t geen bloed is. Desondanks heb ik er nog steeds niet echt rust van. Als hij de komende dagen niet meer braakt, kan ik het pas naast me neer leggen.

Omdat de onrust me maar niet loslaat, ben ik de hele dag al aan het wandelen met Bas. Inmiddels hebben we, of beter gezegd ik al 8 kilometer gelopen, gisteren waren dat er 10, maar die ga ik vandaag ook wel halen. Buiten zijn en lichaamsbeweging helpen me vaak om mijn hoofd wat leger te maken en dingen weer in perspectief te zien.